Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta B., na podstawie art. 2,3,4,5 i 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734, ze zm.), odmówił przyznania A.W. dodatku mieszkaniowego.
Rozstrzygnięcie to zostało oparte na ustaleniu, że powierzchnia użytkowa lokalu zajmowanego przez stronę wynosi [...] m2 i jest większa od powierzchni normatywnej, która dla 1 – osobowej rodziny wynosi 35 m2. Zgodnie z art. 5 ust. 5 powołanej ustawy dodatek przysługuje, gdy powierzchnia normatywna nie jest przekroczona o więcej niż 30 % albo 50 % - gdy udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60%. Tymczasem powierzchnia lokalu strony przekracza normatywną o więcej niż 30 %, natomiast ów udział wynosi [...] %. Art. 5 ust. 3 cyt. ustawy pozwala na zwiększenie powierzchni normatywnej o 15 m2, jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Jednak z dołączonego do wniosku orzeczenia z dnia [...] r. o stopniu niepełnosprawności nie wynika, aby niepełnosprawność strony wymagała zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
W odwołaniu wnioskodawczyni, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie powyższej decyzji poprzez przyznanie stronie dodatku mieszkaniowego, ewentualnie – " oddalenie w/w Decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania". Według odwołania stronie przysługuje dodatek mieszkaniowy, bowiem posiada orzeczenie o niepełnosprawności z jednoczesnym wskazaniem, że powinna ona zamieszkiwać w oddzielnym pokoju.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji całkowicie podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych o wymogu zamieszkania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Tymczasem w przedłożonym orzeczeniu stwierdzono jednoznacznie, iż strona nie wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Brak jest zatem podstaw do zwiększenia powierzchni normatywnej lokalu o 15 m2.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. W. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. Według skarżącej organy administracyjne nie zastosowały przewidzianego w art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zwiększenia powierzchni normatywnej o 15 m2 tylko z tego powodu, że skarżąca mieszka w lokalu samotnie. Jest to pogląd błędny w sytuacji, gdy orzeczenie o niepełnosprawności wskazuje na konieczność zamieszkiwania jej w oddzielnym pokoju.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada wymogom legalności. Ustalenia organów administracyjnych związanych z powierzchnią lokalu zajmowanego przez skarżącą są zgodne z materiałem dowodowym, w tym z danymi przedstawionymi we wniosku. Ustaleń tych skarżąca zresztą nie kwestionuje. Natomiast w ich świetle prawidłowe są również wnioski organów co do przekroczenia powierzchni lokalu, uprawniającej do przyznania dodatku mieszkaniowego.
Istota sporu odnosi się jedynie do kwestii objętej treścią normatywną art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a w szczególności tego, czy orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wskazuje na konieczność zamieszkiwania skarżącej w oddzielnym pokoju. W tym zakresie skarżąca do wniosku o dodatek dołączyła tylko jedno orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r., w którym wśród wskazań zamieszczono punkt 10 o treści: "Korzystania z prawa do zamieszkania w oddzielnym pokoju – nie wymaga". Sformułowanie tego punktu jest na tyle jasne, że wystarczy ograniczyć się do stwierdzenia, iż powoływanie się przez skarżącą na przysługiwanie jej prawa do zwiększonej powierzchni normatywnej lokalu w oparciu o art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest całkowicie nieuprawnione.
Natomiast w tej sprawie podnoszony w skardze problem, czy ze zwiększenia powierzchni może korzystać osoba samotnie zajmująca lokal mieszkalny, nie musiał być rozważany, a przez organ odwoławczy został poruszony jedynie ubocznie. Negatywne rozstrzygnięcie wynikało bowiem właśnie z braku wskazania w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności o konieczności zamieszkiwania skarżącej w oddzielnym pokoju. Twierdzenie skarżącej o istnieniu takiego wskazania jest zaś zupełnie gołosłowne i sprzeczne z materiałem dowodowym, prawidłowo zebranym i ocenionym przez organy administracyjne.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.
su.