Uzasadnienie
W piśmie z dnia 31 maja 2017 r. P. S., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia[...]. w sprawie odmowy przyznania stronie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania, gdyż uwzględniając skargę w całości uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz przyznało skarżącemu żądane świadczenie pielęgnacyjne.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz kwoty 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Z nadesłanej przez organ dokumentacji wynika, że uwzględniające skargę rozstrzygnięcie Kolegium z dnia 26 czerwca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 czerwca 2017 r. i wyżej wymieniony nie wniósł skargi na powyższe rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja występuje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przyznało stronie wnioskowane świadczenie. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 30 czerwca 2017 r. i nie została zaskarżona do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należało orzec jak w pkt 1 postanowienia.
Ponadto uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli uzasadnia pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a.
Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w pkt 2 postanowienia w kwocie 480 zł na podstawie art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 180). W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się tylko wynagrodzenie adwokata w wysokości 480 zł.
Brak jest natomiast podstaw do zasądzenia kosztów w wysokości 17 zł za uiszczenie opłaty skarbowej od udzielonego adwokatowi pełnomocnictwa. Trzeba bowiem podkreślić, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1827), nie podlega opłacie skarbowej złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w sprawach z zakresu świadczeń socjalnych oraz w sprawach załatwianych na podstawie przepisów o pomocy społecznej, przepisów o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, przepisów o zatrudnieniu socjalnym oraz przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja dotycząca świadczenia pielęgnacyjnego będącego świadczeniem rodzinnym. Wobec tego złożenie pełnomocnictwa nie podlega opłacie skarbowej i wydatek poniesiony z tego tytułu nie może zostać uznany za niezbędny w rozumieniu art. 205 P.p.s.a.