Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2014 r. ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego.
Pismem z dnia 29 stycznia 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wskazała jako pełnomocnika skarżącego radcę prawnego Ł. W., który zgłosił się do sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącej w toku rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku zgłosił wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając jednocześnie, że przedmiotowe koszty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349)
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia wynagrodzenie minimalne radcy prawnego występującego przed sądem administracyjnym wynosi 240 zł. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wnoszącym 23% daje to kwotę 295,20 zł.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnie sformułowanego wniosku należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącej z urzędu w wysokości jak w sentencji.