Uzasadnienie
Postanowieniem wydanym w dniu 8 stycznia 2014 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego Ł.W.
Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi, zaś postanowieniem wydanym w dniu 7 kwietnia 2014 r. przyznał wspomnianemu pełnomocnikowi kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu - w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego.
Następnie, w dniu 1 lipca 2014 r. radca prawny Ł.W. wniósł skargę kasacyjną od przywołanego wyżej wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego.
Wspomniana skarga kasacyjna została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny który wyrokiem z dnia 17 czerwca 2016 r. uchylił wyżej wymieniony wyrok tutejszego Sądu, a także zaskarżoną decyzję. Jak wynika ze sporządzonego protokołu (karta nr 119 akt sprawy), radca prawny Ł.W. stawił się na rozprawie przed tym Sądem i podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze kasacyjnej popierając je dodatkowo stosowną argumentacją.
Pismem z dnia 14 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, w postaci wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz zwrotu kosztów dojazdu na rozprawę przed NSA. Złożył przy tym oświadczenie, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do wniosku dołączone zostały kopie faktur i biletów kolejowych za przejazd do Warszawy (w obie strony), na kwotę ogółem 168 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszym przypadku, na kwotę 389,40 zł, należną pełnomocnikowi strony z mocy § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) składa się:
- - kwota 221,40 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w wysokości 180 zł, wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) wspomnianego rozporządzenia jako 75% stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) przywołanego aktu wykonawczego, które to wynagrodzenie podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł;
- - kwota 168 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika do Warszawy (tam i z powrotem) w związku z jego stawiennictwem w dniu 17 czerwca 2016 r. na rozprawie przed NSA.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Wydając to postanowienie uwzględniono również treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U., poz. 1805). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.