Uzasadnienie
W dniu [...]r. pełnomocnik organu odwoławczego – Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K., radca prawny J.S. wniósł zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 586/08, na podstawie którego postanowiono wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie powołania do zasadniczej służby wojskowej. Wnoszący przedmiotowe zażalenie pełnomocnik organu odwoławczego nie uiścił jednocześnie należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Treść tego przepisu została doprecyzowana przez art. 230 p.p.s.a., który stanowi w § 1, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismami tymi zgodnie z brzmieniem § 2 tego artykułu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 231 p.p.s.a. ustala zasadę, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych zaś pobiera się wpis stały.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy był reprezentowany przez radcę prawnego, który nie uiścił wymaganego, zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193), wpisu. Wpis ten zaś na podstawie wyżej cytowanego przepisu ma charakter wpisu stałego.
Z kolei art. 221 p.p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 221 p.p.s.a., zażalenie należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji.