Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 31 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 636/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 31 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K.G. na zarządzenie Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora MDK nr [...] w T. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

K.G. reprezentowana przez adwokata M.K. pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na zarządzenie nr [...] Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury nr [...] w T. oraz na zarządzenie nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Młodzieżowego Domu kultury nr [...] w T., wnosząc o stwierdzenie, że ww. zarządzenia zostały wydane z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że, jak wynika z protokołu nr [...], komisja zadała kandydatom jedno pytanie dotyczące zarządzania placówką, natomiast skarżącej dwa dodatkowe pytania, które w ocenie pełnomocnika skarżącej, nie miały na celu dokonania merytorycznej oceny skarżącej jako kandydatki na stanowisko dyrektora.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi oraz, z ostrożności procesowej, o oddalenie skargi. Pełnomocnik organu wskazał, że skarżąca nie spełniła wymogu formalnego dopuszczalności skargi, mianowicie nie wezwała uprzednio organu do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Pismem z dnia 3 sierpnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwano organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 446) w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika skarżącej, że skarga została rozdzielona na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., co oznacza, że skarga na zarządzenie nr [...] Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury nr [...] w T. będzie prowadzona pod sygnaturą IV SA/Gl 636/16, natomiast skarga na zarządzenie nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Młodzieżowego Domu kultury nr [...] w T. będzie prowadzona pod sygnaturą IV SA/Gl 637/16.

W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 29 sierpnia 2016 r. stwierdził, że załączone do skargi pismo skarżącej z dnia 18 kwietnia 2016 r. należy traktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność oraz to, czy skarga została wniesiona w terminie z zachowaniem jej wymogów formalnych. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy przed wniesieniem skargi strona skarżąca wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest zarządzenie nr [...] Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury nr [...] w T. Stosownie do treści art. 5 ust. 5a w związku z art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.), zakładanie i prowadzenie placówek oświatowo-wychowawczych należy do zadań własnych powiatu. W ramach tych zadań organ prowadzący placówkę oświatowo-wychowawczą powierza stanowisko dyrektora placówki, a kandydata na stanowisko dyrektora placówki wyłania się w drodze konkursu (art. 36a ust. 1 i ust. 2 ustawy). Przepis art. 5c pkt 2 stanowi między innymi, i że w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 36a ust. 1, 4-6, 10, 12 i 14, wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa.

Natomiast regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz tryb pracy komisji konkursowej, w szczególności sposób ogłaszania konkursu oraz sposób nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę lub placówkę został określony w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2010 r., nr 60, poz. 373 ze zm.). Zgodnie z § 8 ust. 2 tego rozporządzenia organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia nieprawidłowości, o których mowa w pkt 1-4 tego uregulowania.

W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że czynności urzędowe podejmowane przez organ prowadzący publiczną placówkę zmierzające do realizacji ustawowego obowiązku powierzenia stanowiska dyrektora publicznej placówki kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu mają znamiona prawne działań z zakresu publicznej administracji samorządowej. Akt zatwierdzenia bądź unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora publicznej placówki stanowi zarządzenie wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i należy do kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt I OSK 697/16, wyrok NSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 478/16).

Skuteczne wniesienie skargi na zaskarżone zarządzenie, czyli akt określony w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. uzależnione jest od wyczerpania trybu opisanego w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 52 § 4 P.p.s.a. Zgodnie z ww. przepisem ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego zachodziła konieczność uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej zawartym w piśmie z dnia 29 sierpnia 2016 r. nie sposób uznać aby pismo skarżącej z dnia 18 kwietnia 2016 r. stanowiło w rzeczywistości wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczące zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury nr [...] w T. W pierwszej kolejności należy wskazać, że z ww. pisma wynika, że skarżąca przedstawia w nim okoliczność, która – w jej ocenie – wyczerpuje możliwość unieważnienia konkursu na dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury nr [...] w T. Ponadto, należy zauważyć, że pismo skarżącej z dnia 18 kwietnia 2016r wpłynęło do Urzędu Miasta T. w dniu 19 kwietnia 2016 r., natomiast zarządzenie nr [...] zostało wydane w dniu [...] r. Tym samym, nie sposób uznać aby skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, skoro pismo zostało sporządzone oraz doręczone organowi przed wydaniem zarządzenia, którego miało dotyczyć wezwanie.

Z powyższego wynika, że skarżąca nie wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jak bowiem wynika z materiału sprawy przedstawionego Sądowi wraz ze skargą oraz z akt administracyjnych skarżąca wniosła pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. uwagi dotyczące przeprowadzonego konkursu, natomiast po wydaniu zarządzenia z dnia [...] r. nie zwróciła się do organu z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa. Skarga wniesiona z pominięciem tego trybu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. ustawy, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd.

Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że dotychczasowy brak wystąpienia przez skarżącą z pisemnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa nie zamyka jej drogi do skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury nr [...] w T. W tym celu skarżąca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, która powinna być poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na to wezwanie. W przypadku, gdy organ nie udzielił takiej odpowiedzi, skarga powinna być wniesiona w terminie 60 dni od dnia wniesienia do organu wezwania (art. 52 § 4 w zw. z art. art. 53 § 2 P.p.s.a.)

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 15 lutego 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.