Uzasadnienie
W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga A. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarga została podpisana przez I. O., która powołała się na udzielone jej przez A. Sz. pełnomocnictwo.
W aktach administracyjnych znajdowało się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego I. O. [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni oryginału pełnomocnictwa i wykazania stopnia pokrewieństwa łączącego ją ze skarżącym. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi [...] (k.8), jednakże zostało pozostawione bez odpowiedzi.
- I. O. została prawidłowo pouczona, iż w przypadku uchybienia w/w terminowi skarga zostanie odrzucona.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje
Z art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wynika obowiązek przy pierwszej czynności procesowej dołączenia przez pełnomocnika do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy.
Z tego obowiązku nie zwalnia pełnomocnika złożenie pełnomocnictwa do akt innego postępowania, np. administracyjnego. Za tym stwierdzeniem przemawia również treść art. 46 § 3 p.p.s.a., który stanowi, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
W sytuacji złożenia pełnomocnictwa do akt administracyjnych obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie jego drugiego egzemplarza lub odpisu do akt sądowych. Należy podkreślić, iż sąd nie ma prawa z urzędu uwierzytelniania pełnomocnictwa za stronę.
Sąd administracyjny, który stwierdzi brak formalny skargi w postaci dołączonego do akt pełnomocnictwa winien wezwać pełnomocnika do jego uzupełnienia, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
Pełnomocnik skarżącego pomimo precyzyjnego sformułowania zarządzenia, oraz pouczenia o skutkach jego niewykonania, pozostawił je bez odpowiedzi. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.