Uzasadnienie
Działający z upoważnienia Wójta Gminy L. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił R.W. przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad teściową – F.W. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z którym świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: matce albo ojcu, innym osobom, na których, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm.), ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Teściowa, wskazano w uzasadnieniu, nie należy do żadnej z kategorii osób uprawnionych do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] roku nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając jego stanowisko co do pozostawania wnioskodawczyni poza kręgiem osób uprawnionych do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R.W. podnosi zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 pkt. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez jego błędną wykładnię. Wskazuje na konieczność prowadzenia wykładni celowościowej tego przepisu, którego istotą jest częściowe zrekompensowanie strat finansowych ponoszonych przez opiekunów osób niepełnosprawnych, którzy w związku ze sprawowaniem opieki nie mogą wykonywać pracy zarobkowej. Skarżąca, sprawując opiekę nad teściową, nie może podjąć pracy zarobkowej. Oczekiwanie, że jej mąż (syn F.W.) zrezygnuje z pracy w celu opieki nad matką jest nieżyciowe i sprzeczne z tradycyjnym modelem rodziny skarżącej, zgodnie z którym to na mężu ciąży obowiązek uzyskiwania dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Z uwagi na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1774/12, przedstawił składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne: czy osobie, którą nie obciąża obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego członka rodziny, legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym i która nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad tym niepełnosprawnym członkiem rodziny, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.)? - Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) z urzędu zawiesił postępowanie sądowe.