Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, utrzymując się z zasiłku dla bezrobotnych A.C. oraz prac dorywczych A.C., co w sumie daje im kwotę około [...] zł miesięcznie. Bieżące koszty utrzymania, których zestawienie zamieścili w druku formularza pochłaniają niemalże całość wspomnianych dochodów. W skład majątku wnioskodawców wchodzi dwunastoletni samochód marki [...] oraz nieruchomość odziedziczona przez A.C., położona w miejscowości M., w której zamieszkuje ich starsza córka wraz z partnerem i starszym synem wnioskodawców.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłali dokumenty obrazujące poziomi i strukturę ich wydatków oraz wysokość uzyskiwanych dochodów.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
Mając to na względzie i odnosząc do realiów niniejszej sprawy uznano, iż zasadnym będzie uwzględnienie złożonego wniosku w całości, albowiem skarżący nie dysponują ani dochodem ani też majątkiem, które pozwoliłyby na samodzielne poniesienie kosztów sądowych oraz opłacenie usług fachowego pełnomocnika.
Co do zasady wątpliwości nie budzi wysokość dochodów w rodzinie wnioskodawców, poparta informacjami wynikającymi z nadesłanych dokumentów źródłowych. Zarówno bowiem decyzja o uznaniu A.C. za osobę bezrobotną jak i przyznaniu mu świadczenia dla bezrobotnych, jak również zaświadczenie o wysokości dochodów osiągniętych w ubiegłym roku potwierdzają tezę o trudnej sytuacji materialnej rodziny wnioskodawców. Oceny tej nie zmienia zaś posiadanie dwunastoletniego samochodu oraz odziedziczonej nieruchomości budynkowej, w której zamieszkuje reszta potomstwa A. i A.C. Przesłane przez strony dokumenty potwierdzają z kolei deklarowaną wysokość kosztów bieżącego utrzymania się i pozwalają stwierdzić, że w zasadzie pochłaniają one całkowicie uzyskiwany dochód. Uznać więc trzeba, że samodzielne poniesienie kosztów sądowych jak i opłacenie usług fachowego pełnomocnika leży w chwili obecnej poza możliwościami finansowymi skarżących.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.