Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę B. K.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r. Starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego natomiast Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła dla niej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego K. G. W piśmie, nadanym za pośrednictwem poczty, w dniu 3 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącej zawarła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 grudnia 2016 r. podnosząc, że o wyznaczeniu jej do niniejszej sprawy dowiedziała się dopiero w dniu 4 maja 2017 r. Do wniosku dołączyła opinię o bezzasadności wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 grudnia 2016 r.
W tym miejscy należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy radcy prawnego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast zgodnie z art. 177 § 4 p.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 p.p.s.a. nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony.
W związku z powyższym należy wskazać, że radca prawny K. G. została wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K.w dniu 4 maja 2017 r., a zatem na podstawie art. 177 § 3 p.p.s.a. termin 30-dniowy do wniesienia skargi kasacyjnej biegł od dnia jej zawiadomienia i upływał z dniem 5 czerwca 2017 r. Opinię braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik złożyła w piśmie nadanym w dniu 3 czerwca 2017 r., a więc w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wyżej wymienionej opinii dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, jednakże wniosek ten jest niedopuszczalny, ponieważ nie doszło w sprawie do uchybienia terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.