Uzasadnienie
D. K. pismem procesowym z 5 września 2018 r., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz z skargą na decyzję SKO z [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego.
Strona skarżąca pierwszą skargę na ww. decyzję wniosła pismem procesowym z [...]. W przedmiotowej sprawie Sąd postanowieniem z 21 sierpnia 2018 r. odrzucił skargę ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302).
Artykuł 86.wyżej wymienionej ustawy uprawnia stronę do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu czynności w postępowaniu sądowym jeżeli nie dokonała ona jej bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynności lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto taki wniosek powinien zawierać uprawdopodobnienie okoliczność wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu oraz strona powinna jednocześnie dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi "dotyczy także sytuacji w której skarga, jako już spóźniona, została już odrzucona" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2013 r., II GZ 172/13 CBOSA).
Artykuł 87 § 2 przywoływanej ustawy wskazuje, że strona musi uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Skarżąca w swoim wniosku wskazała, że do uchybienia przez nią ustawowego terminu doszło w skutek braku obeznania w prawie. Strona wskazała, że ze względu na stres towarzyszący jej w związku z toczącymi się innymi postępowaniami przed samorządowym kolegium odwoławczym i wojewódzkim sądem administracyjnym oraz zakończeniem roku szkolnego przez jej córkę błędnie obliczyła termin do wniesienia skargi. Zaznaczyła także, że podjęcie pracy zawodowej oraz opieka nad młodszym dzieckiem uniemożliwiły jej nadanie skargi w placówce pocztowej w Ł. ze względu na brak takiej placówki w miejscowości jej miejsca zamieszkania.
Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych przywrócenie terminu może nastąpić tylko w sytuacji zaistnienie przeszkody występującej bez woli strony, której sama nie mogła usunąć pomimo dołożenia przez nią odpowiedniej staranności. Ponadto wskazuje się, że zaistniała przeszkoda nie może być spowodowana działaniem strony i musi być od niej całkowicie niezależna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2015 r., II GZ 798/14 CBOSA). Ze względu na wyjątkowy charakter przywrócenia terminu nie jest możliwe by strona dopuściła się nawet lekkiego niedbalstwa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2014 r., II FZ 832/14 CBOSA).
W ocenie Sądu skarżąca powołując się na wskazane powyżej przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na brak jej winy w tym uchybieniu. Błędne obliczenie terminu związane ze stresem w ocenie sądu jest wynikiem niestaranności, którą strona mogła usunąć. Ponadto, jak podkreśla się w orzecznictwie, brak znajomości prawa oraz oddalenie placówki pocztowej stanowi okoliczność nieuzasadniającą brak winy strony w uchybieniu terminu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2015 r., I OZ 1197/14 CBOSA).
W świetle powyższego przyjdzie stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a tym samym bark jest przesłanek uzasadniających jego przywrócenie.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.