Uzasadnienie
Na drukach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący (każde z osobna) zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe ich sytuacja materialna została poddana łącznej ocenie. Z nadesłanych formularzy wynika, że B.P., S. P. i P. P. dysponują miesięcznymi dochodami rzędu 7 472 zł brutto miesięcznie, a stałe, wspólne wydatki to: czynsz za mieszkanie - 815 zł, opłaty za media - 450 zł, koszty zakupu żywności – około 900 zł miesięcznie. P.P. zadeklarował, że dodatkowo ponosi koszty spłaty kredytu konsumpcyjnego w wysokości 670 zł miesięcznie, kredytu odnawialnego w wysokości 80 zł miesięcznie, pożyczki zaciągniętej u pracodawcy – w wysokości 580 zł. Dodatkowo podniósł, że dojazd do pracy kosztuje go około 100 zł miesięcznie. Z kolei S.P. wskazała, że co miesiąc wydaje około 250 zł na dojazdy do pracy, 42 zł na usługi telekomunikacyjne, zaś na ubezpieczenie samochodu 780 zł rocznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Te zaś nie pozwalają stwierdzić, że sytuacja materialna skarżących wyklucza samodzielne poniesienie przez nich kosztów postępowania sądowego.
Łączny dochód w trzyosobowej rodzinie wnioskodawców wynosi 7472 zł. Stałe wydatki, związane z utrzymaniem się kształtują się zaś na poziomie około 2200 zł (czynsz za mieszkanie, wydatki na media oraz wyżywienie). Wpis od skargi, stosownie do treści § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 200 zł i podkreślić należy, że jest to zasadniczy wydatek, jaki strony zobowiązane są ponieść na obecnym etapie postępowania zwłaszcza, że ze względu na charakter sprawy należność ta ma charakter solidarny. W opisywanej sytuacji poniesienie wspomnianego wydatku jak również innych, ewentualnych wydatków związanych z postępowaniem sądowym nie wpłynie negatywnie na sytuację materialną wnioskodawców, co daje podstawę do odmowy uwzględnienia złożonych wniosków.
Jedynie na marginesie wskazać trzeba, że fakt ponoszenia zobowiązań o charakterze prywatnoprawnym (kredyty, o których w swoim formularzu wspominał P. P.) w żaden sposób nie może uzasadniać zwolnienia z obowiązku ponoszenia danin o charakterze publicznoprawnych, do których niewątpliwie zaliczają się koszty postępowania sądowego.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.