Uzasadnienie
W piśmie procesowym datowanym na 5 marca 2014 r. E.K. wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się trudną sytuację materialną, podeszły wiek oraz zły stan zdrowia.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 marca 2014 r., skarżąca nadesłała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lub radcy prawnego.
Wnioskodawczyni oświadczyła, że gospodaruje samotnie, utrzymuje się z renty rodzinnej, w kwocie 1.281,98 zł, uskarża się na zły stan zdrowia, ma problemy z poruszaniem się i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Jest natomiast właścicielką domu o powierzchni 114 m2, wybudowanego w roku 1933.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 1 kwietnia 2014 r.) skarżąca nadesłała przekaz pocztowy potwierdzający wysokość renty rodzinnej pobranej za marzec 2014 r., w kwocie 1530,28 zł oraz dokumenty obrazujące wysokość kosztów obciążających ją z tytułu opłat za energię elektryczną, za gaz, za wodę i odprowadzenie ścieków i za wywóz odpadów, a nadto nakaz płatniczy dotyczący podatku od nieruchomości, plik kart informacyjnych leczenia szpitalnego z lat 2011 - 2014 zawierających diagnozy dotyczące szeregu schorzeń oraz zaświadczenie lekarskie potwierdzające konieczność stosowania wielu leków.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku skarżącej należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Utrzymuje się przy tym z renty rodzinnej w kwocie 1530,28 zł (patrz: nadesłany przekaz pocztowy), która nie umożliwia jej dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Trzeba bowiem mieć w polu widzenia, że jest osobą w podeszłym wieku (87 lat), uskarżającą się na liczne schorzenia (co potwierdziła przedkładając stosowną dokumentacje medyczną) i ponosi w związku z tym znaczne wydatki na leczenie (zgodnie z jej oświadczeniami w wysokości 300 zł miesięcznie).
Mając na względzie powyższe należało przyjąć, że strona zachowała przesłankę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.
Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.