Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2014 r. przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Następnie pismem z dnia 14 maja 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła pełnomocnika dla skarżącej w osobie radcy prawnego M.J.
Wyrokiem z dnia 3 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Na rozprawie w dniu 3 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, że pomoc ta nie została opłacona w żadnej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanego dalej rozporządzeniem.
Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, należało przyznać radcy prawnemu wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł., podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł., a zatem łącznie 295,20 zł.