Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] odmawiającej zmiany decyzji w sprawie kontynuacji wypłaty zasiłku stałego dla skarżącego za miesiąc marzec 2017 r.
W skardze zarzucono, że stwierdzenie nieważności nastąpiło na innej podstawie prawnej niż to było wskazane we wniosku skarżącego.
W piśmie procesowym z 22 sierpnia 2018 r. skarżący cofnął skargę (wyraźnie potwierdził to jego pełnomocnik na rozprawie sądowej). W piśmie tym podzielono stanowisko Kolegium odnośnie występowania przesłanek z art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej p.p.s.a.) skarżący może rozporządzać skargą, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Zdaniem Sądu nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji