Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] r. skarżący L. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wyłączenie sędziego NSA Wiesława Morysa, sędziego NSA Adama Mikusińskiego oraz sędziego WSA Małgorzaty Walentek. W uzasadnieniu swojego wniosku podniósł, że sędziowie rozpoznali jego sprawę nieobiektywnie, co nasuwa wątpliwości co do ich bezstronności. Skarżący uważa się za osobę pokrzywdzoną przez sędziów, którzy w jego ocenie postępują stronniczo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Wiesława Morysa, sędziego NSA Adama Mikusińskiego oraz sędziego WSA Małgorzaty Walentek jest bezzasadny i nie może zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- - w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- - w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- - w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- - w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
- - w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Stosownie do treści § 3 tego przepisu wyłączeniu podlega również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać, co do tej skargi.
Niezależnie od wskazanych przyczyn, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
W ramach rozpatrywanej sprawy sędziowie objęci wnioskiem złożyli w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. wyjaśnienia, z których wynika, że brak jest w stosunku do nich podstaw do wyłączenia od rozpoznania sprawy w oparciu o postanowienia art. 18 i 19 p.p.s.a.
Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, bądź utrata zaufania do bezstronności sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do jego bezstronności. Ewentualna wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona i uprawdopodobniona, poparta konkretnymi faktami. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może ono być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II FZ 60/08).
Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.