Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 sierpnia 2015 r. W.T., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata M.G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...], którą zobowiązano skarżącego do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego w łącznej kwocie 4.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami.
W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi "na możliwość wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Poza tym pełnomocnik skarżącego powołując się na okoliczności sprawy, w tym łączną kwotę 36.500 zł, jaką W.T. będzie musiał zwrócić, a której nie jest w stanie zapłacić bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny wskazała, że popadnie on w niedostatek. Zdaniem adwokata M.G. podniesione zarzuty względem zaskarżonej decyzji, w szczególności błędnie ustalony stan faktyczny polegający na uznaniu, iż skarżący jest ojcem uprawnionej pomimo istniejących badań DNA, które zaprzeczają temu powinny skutkować jej uchyleniem oraz wstrzymaniem jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Na wstępie należy podkreślić, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 358/12 LEX nr 1166174). Poza tym użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 921/12 LEX nr 1137672).
Następnie to, że należność określona w decyzji jest wysoka, nie świadczy jeszcze o zajściu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt I FZ 347/14, LEX nr 1528770). Natomiast fakt, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do jej zapłaty, jednak co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14, LEX nr 1467667).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jednakże nie uzasadnił go w sposób dostateczny. W ocenie Sądu twierdzenie pełnomocnika jakoby wniosek był zasadny dlatego, że skarżący nie jest ojcem uprawnionej do alimentów J.S. nie jest powodem uzasadniającym wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej go do zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Albowiem nadal pozostaje w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] r. sygn. akt [...] ustalający, że W.T. jest ojcem J.S. oraz wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] r. sygn. akt [...] zasądzający od W.T. alimenty na rzecz J.S.
Natomiast samo wskazanie przez pełnomocnika na kwotę do zwrotu w wysokości 36.500 zł bez podania możliwości zarobkowych i kosztów utrzymania skarżącego i jego rodziny jest niewystarczające do uznania, że została spełniona przesłanka z art. 61 P.p.s.a. Tak samo niewystarczające jest zacytowanie art. 61 P.p.s.a., żeby Sąd mógł przyjąć, że zachodzi podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.