Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta S. odmówił przyznania Z. N. prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego z tego powodu, że nie jest osobą uprawnioną w rozumieniu ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 ze zm.), gdyż ma zasądzone alimenty od byłego męża.
Wnioskodawczyni wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w którym przeprosiła za opóźnienie w jego złożeniu, powołując się na swoją poważną chorobę.
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 58 i 59 § 2 kpa odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kolegium ustaliło, że decyzja I instancji została doręczona stronie 10.11.2008 r. Natomiast odwołanie, datowane na dzień 15.12.2008 r., zostało nadane w placówce pocztowej bezpośrednio do organu odwoławczego dopiero w dniu 1.12.2008 r. Zapis w odwołaniu o przyczynie opóźnienia Kolegium potraktowało jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dlatego też pismem z [...] r. wezwało stronę do uprawdopodobnienia okoliczności, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Mimo zobowiązania, strona nie odpowiedziała na to pismo w terminie 7 dni.
Drugim postanowieniem z tej samej daty Kolegium w trybie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. N. nie odniosła się do kwestii uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ani przywrócenia tego terminu, lecz domagała się rozpatrzenia sprawy dotyczącej alimentów, powołując się na swoją sytuację życiową i zły stan zdrowia (niepełnosprawność ruchową z II grupą inwalidztwa i całkowitą niezdolność do pracy).
Na rozprawie w sprawie o sygn. IV SA/Gl/234/09, prowadzonej w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, skarżąca wyjaśniła, że jej zamiarem było zaskarżenie obu postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Dlatego też jako pierwszą należało rozpoznać skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, co nastąpiło właśnie w ramach niniejszego postępowania sądowego.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odpowiedź tą doręczono skarżącej wraz z zawiadomieniem o rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna. W istocie nie zawiera ona żadnych zarzutów skierowanych przeciwko zaskarżonemu postanowieniu. Jedynie ze względu na charakter sprawy oraz powoływane przez skarżącą trudności życiowe i zdrowotne, Sąd odniósł te okoliczności do kwestii przywrócenia terminu, objętej tym postanowieniem, a w oparciu o art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) z urzędu dokonał całościowej kontroli legalności owego postanowienia. Tymczasem nie wykazała ona żadnego naruszenia prawa po stronie organu administracyjnego. Przeciwnie – Kolegium wykazało się starannością w zabezpieczeniu przysługujących skarżącej uprawnień procesowych. Mimo braku wyraźnej jej prośby o przywrócenie terminu, słusznie organ ten w sposób dorozumiany potraktował jako taką prośbę dopisek w odwołaniu, wskazujący przyczynę uchybienia terminu. Jednakowoż trafnie uznało też Kolegium, że nie spełniony został, przewidziany w art. 58 § 1 kpa, wymóg uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez winy skarżącej.
Samo lakoniczne podanie przyczyny uchybienia, bez przytoczenia okoliczności konkretyzujących stan faktyczny, nie jest bowiem w tym względzie wystarczające. Skarżąca miała zatem obowiązek wykonania czynności, o które została wezwana przez Kolegium w piśmie z dnia [...] r., a więc przedłożenia zaświadczenia lekarskiego lub innych dowodów potwierdzających chorobę, która uniemożliwiła jej nadanie odwołania (osobiście lub za pośrednictwem innych osób) w ustawowym terminie. Mimo wyznaczonego terminu skarżąca w ogóle nie odpowiedziała na to pismo. W tej sytuacji nie została spełniona zasadnicza przesłanka przywrócenia terminu przewidziana w art. 58 § 1 kpa, polegająca na uprawdopodobnieniu, że uchybienie nastąpiło bez winy strony.
Zauważyć można dodatkowo, że na wskazanej już rozprawie w sprawie IV SA/Gl 234/09 w dniu 11.12.2009 r. skarżąca przyznała, że nie dostarczyła żadnego dowodu dotyczącego jej choroby i takim dowodem nie dysponuje. Marginalnie można też spostrzec, że gdyby odwołanie zostało wniesione niezwłocznie po jego sporządzeniu, to nie doszłoby do uchybienia terminu.
Natomiast na treść wyroku nie mogły mieć wpływu zagadnienia merytoryczne, odnoszące się do prawa skarżącej do pomocy w zakresie alimentacji.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada wymogom obowiązującego prawa, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.
SW