Uzasadnienie
W dniu 8 listopada 2017 r. M. K. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W treści tego formularza oświadczył, że uskarża się na poważne problemy zdrowotne, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i jest osobą bezrobotną, pozbawioną dochodów.
Rozpoznając niniejszy wniosek uwzględniono nadto dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Pod uwagę wzięto również dokumenty, które skarżący nadesłał w ubiegłym miesiącu do innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 840/17 (gdzie również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy), a mianowicie pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. potwierdzające, że decyzją z dnia [...] przyznano mu zasiłek stały na okres od 1 sierpnia 2017 r. do 31 sierpnia 2020 r., w kwocie 604 zł miesięcznie oraz pismo tego Ośrodka z dnia 19 września 2017 r., gdzie wskazano, że toczy się postępowanie w sprawie przyznania mu dodatku mieszkaniowego.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi M. K. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku okresowego z pomocy społecznej. Skarżący korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. i dlatego jego wniosek w tym zakresie jest od samego początku bezprzedmiotowy, a jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2017 r. - karta nr 10 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie adwokata należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, jego trudną sytuację materialną i życiową potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, z których wynika, że wyżej wymieniony uskarża się na problemy zdrowotne, zamieszkuje w lokalu, na który nie ma umowy najmu i utrzymuje się ze wsparcia swego wuja (opłacającego to mieszkanie) oraz z pomocy społecznej (vide: aktualizacja wywiadu środowiskowego z dnia 26 i 31 lipca 2017 r.).
Należy przy tym podkreślić, że sytuacja ta nie uległa w ostatnim okresie poprawie, na co wskazuje fakt, iż przed dwoma miesiącami wydana została decyzja o przyznaniu wyżej wymienionemu zasiłku stałego z pomocy społecznej na okres trzech lat (vide: karta nr 26 akt wspomnianej wyżej sprawy o sygn. IV SA/Gl 840/17).
Mając na uwadze zaprezentowane wyżej okoliczności należało uznać, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie wygenerować środków pozwalających na opłacenie adwokata, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.