Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r. (sygn. akt IV SA/Gl 766/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W.K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], nr [...].
Następnie, postanowieniem wydanym w dniu 20 maja 2013 r. Sąd ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego wyznaczony został radca prawny M.G.
Pełnomocnik ten złożył od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc w jej treści o zwrot kosztów zastępstwa procesowego i oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. (sygn. akt II OSK 3032/13) Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną orzekając o uchyleniu wskazanego wyżej wyroku z dnia 26 marca 2013 r. oraz o przekazaniu sprawy tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania. Jak wynika z protokołu (karta nr 159 akt sprawy), na rozprawie przed NSA nikt się nie stawił.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 26 października 2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję. Na rozprawie, pełnomocnik, skarżącego raz jeszcze zażądał przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zaś w późniejszym piśmie z dnia [...] zawarł spis kosztów związanych ze stawiennictwem na tej rozprawie.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszym przypadku, na kwotę 574,70 zł należną pełnomocnikowi strony zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) składa się:
180 zł - wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia jako 75% stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego aktu wykonawczego;
240 zł - wynagrodzenie za udział w ponownym postępowaniu przed tutejszym Sądem (toczącym się w następstwie wyroku NSA z dnia 16 czerwca 2015 r.), ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rzeczonego rozporządzenia.
Sumę powyższych kwot, wynoszącą 420 zł podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 96,60 zł; 58,10 zł - zwrot ujętych w sporządzonym przez pełnomocnika strony spisie kosztów dojazdu na rozprawę w tut. Sądzie z R. (siedziba Kancelarii pełnomocnika), prawidłowo obliczoną jako 56,50 zł - przy zastosowaniu stawki za przejechany kilometr, wynikającej z § 2 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 ze zm.). Stawka ta ma bowiem walor zobiektyzowany i należy po nią sięgnąć także w przypadku zasądzania kosztów przejazdu stron, co wynika z art. 205 § 3 p.p.s.a., który odsyła do zasad określonych w przepisach działu tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r., nr 90, poz. 594, ze zm.). Wspomniany zwrot kosztów obejmuje nadto opłatę parkingową, w kwocie 1,60 zł.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.