Uzasadnienie
|K.S. (dalej: skarżąca) pismem z dnia 29 września 2016 r., nadanym |
|w placówce pocztowej w D. w dniu 30 września 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję [...] |
|Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. (dalej: organ) z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. |
|Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 14 października 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w |
|terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) poprzez nadesłanie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi |
|postępowania. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 3 listopada 2016 r. Strona skarżąca uzupełniła powyższy brak formalny|
|w terminie przesyłając na adres Sądu odpis skargi. |
|Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Sąd odrzucił skargę K.S. ze względu na wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia. |
|Odpis postanowienia został doręczony dorosłemu domownikowi – mężowi, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach|
|sądowych, |
|w dniu 21 grudnia 2016 r. w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a. |
|Pismem z dnia 22 grudnia 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej: 27 grudnia 2016 r.) skarżąca przesłała do sądu za pośrednictwem organu |
|wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca we wniosku podniosła, że nie odebrała przesyłki zawierającej zaskarżoną |
|decyzję ponieważ nie było jej wtedy w domu lecz przebywała w S., gdzie opiekowała się ojcem, który wymaga stałej opieki. Skarżąca wskazała,|
|że przesyłkę zawierającą decyzję organu drugiej instancji odebrał mąż, który nie poinformował jej o tym fakcie niezwłocznie. Co więcej, |
|małżonek udzielił skarżącej błędnej informacji o tym, że odebrał przesyłkę w dniu 1 września 2016 r. Skarżąca podniosła, że nie mogła |
|przypuszczać, że jej mąż, który jest osobą skrupulatną, pomylił się co do daty doręczenia przesyłki o dwa dni. W opinii skarżącej powyższe |
|oznacza, że nie uchybiła ona terminowi z własnej winy zatem wnosi o jego przywrócenie. Do wniosku strona załączyła skargę na decyzję organu|
|drugiej instancji. |
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. W art. 87 p.p.s.a. ustanowiono szczególne warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu tj. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Ponadto, jak stanowi art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi w dniu 21 grudnia 2016 r., kiedy doręczono jej postanowienie o odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu, należy uznać, że w tym też dniu w przedmiotowej sprawie ustała przyczyna uchybienia terminu i rozpoczął bieg siedmiodniowy okres przewidziany do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a strona zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, liczony od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi bowiem nadała przesyłkę zawierającą wniosek w ustawowym terminie, a jednocześnie dokonano uchybionej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt II OZ 1278/16, postanowienie NSA z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt II GZ 1051/16).
Podkreślić jednak należy, że samo wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w przewidzianym do tego terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
W ocenie Sądu skarżąca nie wskazała w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej przeszkody uniemożliwiającej jej złożenie skargi na decyzję organu drugiej instancji w wyznaczonym terminie. Za taką przeszkodę, w ocenie Sądu, nie można bowiem uznać odebrania przesyłki przez małżonka skarżącej, który nie przekazał jej korespondencji zawierającej decyzję organu drugiej instancji.
W powyższej decyzji zawarte zostało pouczenie, że decyzję można zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Tym samym, zaniechanie takiego działania, pomimo skutecznego pouczenia o jego istnieniu, stanowi zaniedbanie własnych spraw.
Należy zaznaczyć, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzję organu drugiej instancji odebrał w dniu 30 sierpnia 2016 r. dorosły domownik - mąż skarżącej. Tak dokonane doręczenie, zwane doręczeniem zastępczym, uznaje się za równoznaczne z doręczeniem korespondencji adresatowi. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż niedochowanie należytej staranności przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty i zobowiązującej się do przekazania adresatowi przesyłki nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu (postanowienie NSA z dnia 21 maja 2014 r. II OSK 1138/14). Organ drugiej instancji doręczył decyzję na podany przez skarżącą adres korespondencyjny, dorosłemu domownikowi – mężowi skarżącej, zatem doręczenie należy uznać za skuteczne.
Wobec powyższego uznać należy, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 88 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.