Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, K. S. nadesłał do Sądu dwa pisma procesowe datowane na 17 października 2017 r., gdzie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu podnosząc, iż przebywa w Zakładzie Karnym i nie posiada żadnych środków pieniężnych ani majątku.
Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie skarżący przedłożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż żąda zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawca powtórnie wywiódł, że nie posiada żądnych zasobów pieniężnych ani majątku oraz nie uzyskuje dochodu. Nadto dodał, iż z dniem 23 listopada 2017 r. opuszcza Areszt Śledczy.
Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie Zastępcy Dyrektora tej placówki potwierdzające, że odbywał tam karę pozbawienia wolności w okresie od 8 marca do 23 listopada 2017 r., a także zajęcia komornicze obrazujące jego zadłużenie alimentacyjne.
Następnie, w dniu 30 listopada 2017 r. do Sądu wpłynęło zaświadczenie Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w B. potwierdzające, że wnioskodawca nie był w tej placówce zatrudniony odpłatnie i nie posiadał środków pieniężnych do dyspozycji.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 § 2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń K. S. wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku i nie uzyskuje dochodów. Równocześnie, przedłożone przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają, że kilka dni temu opuścił Areszt Śledczy (vide: zaświadczenie z dnia 24 października 2017 r. stanowiące kartę nr 26 akt sprawy), gdzie nie pracował odpłatnie i nie posiadał żadnych środków pieniężnych do dyspozycji (patrz: zaświadczenie z dnia 20 listopada 2017 r.) oraz, że obciążają go znaczne zaległości alimentacyjne (patrz: zajęcia wynagrodzeń - karty nr 29 i 30 akt sprawy).
Mając na względzie powyższe należało przyjąć, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.