Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy M. przyznał A.S. świadczenie wychowawcze na syna A. na okres od 1 czerwca 2016 r. do 30 września 2017 r.
Postanowieniem z [...]r. ten sam organ administracji publicznej wznowił postępowanie związane z wydaniem powyższej decyzji, wskazując podstawę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, a następnie w dniu [...]r. wydał decyzję, którą uchylił tą pierwotną decyzję i odmówił przyznania przedmiotowego świadczenia. Rozstrzygnięcie to podjęte w trybie art. 151 § 1 pkt 2 kpa oparto na ustaleniu, że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania pierwotnej decyzji, a nieznane wówczas organowi, dotyczące wypłacenia w 2014 r. mężowi wnioskodawczyni diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych w kwocie 21.792,73 zł, po doliczeniu której do dochodu rodziny nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie.
W odwołaniu wnioskodawczyni podniosła, że w chwili składania wniosku nie została poinformowana, a tym samym nie była świadoma, że diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju jej męża są brane pod uwagę jako przychody nieopodatkowane. Powołała się również na trudną sytuację finansową.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, całkowicie podzielając jej ustalenia i wnioski. Obszernie przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy Kolegium wskazało, że na gruncie ustawy z dnia 11 lutego 2017 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1851, ze zm.), dalej: ustawa o pomocy, stanowiącej podstawę do przyznania świadczenia wychowawczego, dochodem jest dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych (art. 2 pkt 1 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1952) do dochodu rodziny wlicza się m.in. inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym także należności ze stosunku pracy lub z tytułu stypendium osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, przebywających czasowo za granicą – w wysokości odpowiadającej równowartości diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju ustalonych dla pracowników zatrudnionych w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej na podstawie Kodeksu pracy.
W tej sytuacji otrzymywane przez męża skarżącej diety z tytułu podróży służbowych zagranicznych w łącznej wysokości 21.792,73 zł za 2014 r., których skarżąca nie ujawniła przy składaniu wniosku, należało doliczyć do dochodu rodziny. Dochód ten w 2014 r. wyniósł 46.258,40 zł, co w przeliczeniu na członka rodziny daje miesięczną kwotę 1284,96 zł. Tymczasem, zgodnie z art. 5 ustawy o pomocy świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko, jeżeli dochód ten nie przekracza kwoty 800 zł, a jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne – 1200 zł. Tak więc rodzina skarżącej przekroczyła ustawowe kryterium dochodowe. Kolegium stwierdziło nadto, że skarżąca była prawidłowo pouczona o obowiązku wykazania przedmiotowego dochodu, a swoje merytoryczne stanowisko wsparło orzecznictwem sądowoadministracyjnym. Nie dopatrzyło się też uchybień proceduralnych w przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu wznowieniowym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A.S. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 3 ust. 1 lit. c tiret 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych przez zaliczenie diet z tytułu podróży służbowej do dochodu.
W uzasadnieniu skargi zwróciła uwagę na charakter diet, które mają służyć zwrotowi poniesionych przez kierowców kosztów. W sensie ekonomicznym nie mieszczą się one zatem z pojęciu dochodu. Skarżąca zaznaczyła, że w sprawie chodzi wyłącznie o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, gdyż nie kwestionuje ona ustaleń faktycznych dokonanych przez organy.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja pozostaje w całkowitej zgodności z przepisami obowiązującego prawa.
W szczególności chybiony okazał się zarzut naruszenia prawa materialnego. Aktualnie można stwierdzić, że pogląd o zaliczeniu diety przysługującej kierowcy z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju do dochodu rodziny, w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych, dominuje w orzecznictwie sądowym i został jednolicie zaakceptowany przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. np. wyroki z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2410/15, Lex nr 2355744 i z 17 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1531/16, dostępny w internecie).
Sąd w obecnym składzie pogląd ten prezentował niezmiennie i oczywiście podziela go również i w tej sprawie. Omawiane diety wchodzą w zakres należności ze stosunku pracy. Wbrew twierdzeniom skargi, diety nie stanowią należności przeznaczonych na realizację zadania służbowego. Zgodnie bowiem z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167), dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki.
Organy obu instancji ustaliły, że fakt pobierania diet przez męża skarżącej nie został przez nią ujawniony w postępowaniu o przyznanie świadczenia wychowawczego. Zarówno ta okoliczność, jak i inne elementy ustalonego stanu faktycznego zostały przez skarżącą wyraźnie potwierdzone. Tym samym wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa było uzasadnione, a wydane w następstwie tego wznowienia rozstrzygnięcie merytoryczne odpowiada prawu materialnemu.
Skoro art. 2 pkt 1 ustawy o pomocy pojęcie dochodu odnosi do definicji z ustawy o świadczeniach rodzinnych, to odnosi się to również do art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 tej ustawy i interpretacji tego przepisu. Wyliczenia dokonane przez organy także nie budzą zastrzeżeń. Mają one oparcie m.in. w zaświadczeniu pracodawcy męża skarżącej określającym wysokość wypłaconych diet z tytułu podróży służbowych zagranicznych. Doliczenie ich do dochodu rodziny skarżącej spowodowało przekroczenie ustawowego kryterium dochodowego przewidzianego w art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy w przypadku ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Musiało to skutkować uchyleniem pierwotnej decyzji i odmową przyznania tego świadczenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.