Uzasadnienie
Dnia 27 września 2012 r. L. B. wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie finansowania i udziału w turnusie rehabilitacyjnym. Wraz ze skargą złożony został przez skarżącego na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę L. B. na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...]
Pismem z dnia 15 lutego 2013 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy L. B. wskazał, że jest rencistą, a jego jedynym dochodem jest renta w wysokości 799 zł brutto. Oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku L. B. należy w pierwszej kolejności przywołać zasady wynikające z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a stanowiącego, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w kontekście wyżej przywołanej przesłanki przyznania prawa pomocy ocena sytuacji materialnej L. B. doprowadziła do konkluzji, że spełnił on wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczenia skarżącego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku, a jego jedynym źródłem utrzymania jest renta w kwocie 799 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności przyjąć należy, że nie jest on w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności.
Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu sytuacja materialna strony jest trudna i pozwala uznać, że obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi poczynienie oszczędności powalających na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.