Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika skarżącej B.H., odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia przez nią odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu 24 maja 2013 r., a wobec tego termin do wniesienia odwołania od niej upłynął z dniem 7 czerwca 2013 r. Natomiast w dniu 15 lipca 2013 r. pełnomocnik strony złożył za pośrednictwem poczty, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem. We wniosku przedstawił stan zdrowia skarżącej, który – jak podkreślił organ odwoławczy – również w ocenie tego organu, miał wpływ na niezłożenie w terminie odwołania.
Następnie organ wskazał, że we wniosku pełnomocnik podniósł, iż "w dniu 5 lipca 2013 r. (...) wnioskodawczyni zwróciła się do jego kancelarii o dokonanie analizy skierowanej do niej decyzji oraz o wskazanie przysługujących jej uprawnień ". Na podstawie powyższego organ stwierdził, że sam pełnomocnik wskazał jako datę ustania przyczyny uniemożliwiającej stronie wniesienie odwołania – dzień 5 lipca 2013 r., a w związku z tym powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu 12 lipca 2013 r. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Wobec tego uznał, że w przedmiotowej sprawie uzasadniona jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik skarżącej zarzucił, że powyższe postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 58 § 2, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego i w związku z tym wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 5 lipca 2013 r. strona zwróciła się do jego kancelarii z wnioskiem o udzielenie porady prawnej mającej na celu analizę jej sytuacji i wskazanie przysługujących jej uprawnień. Pełnomocnik podkreślił jednocześnie, że wniosek ten skarżąca złożyła po kolejnej wizycie w poradni [...] (str. 2 wniosku), co organ zupełnie pominął.
Ponadto podniósł, że data nawiązania kontaktu telefonicznego skarżącej z pełnomocnikiem tj. 5 lipca 2013 r. nie mogła stanowić i – jak podkreślił - nie stanowiła daty, od której mógłby biec 7 – dniowy termin do złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu. Zarzucił, że tę okoliczność organ przyjął dowolnie – na podstawie własnych ustaleń, niepopartych żadnymi dowodami. Dodał, że strona nie mogłaby w dniu 5 lipca 2013 r. (z przyczyn uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu, które organ uznał za wystarczające dla uprawdopodobnienia braku zawinienia strony), dokonać skutecznie jakiejkolwiek czynności przed organem II instancji, w tym złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podkreślił, że w dniu 5 lipca 2013 r. skarżąca podjęła tylko kontakt telefoniczny z pełnomocnikiem. W toku tej rozmowy poinformowała, że w maju 2013 r. doręczono jej decyzję organu I instancji i że nie zaskarżyła tej decyzji, gdyż uniemożliwił to stan jej zdrowia.
Pełnomocnik podkreślił, że rozmowa ta została przeprowadzona w późnych godzinach popołudniowych, w czasie gdy strona wracała z kolejnej wyczerpującej wizyty w poradni [...]. Skarżąca poinformowała go wówczas, że z uwagi na zakończenie w dniu 5 lipca 2013 r., kolejnego etapu leczenia w tej poradni, nie jest w stanie przyjechać do kancelarii w celu przekazania dokumentów i precyzyjnego wyjaśnienia stanu sprawy, a kontakt telefoniczny stanowi jedyną formę jej porozumienia z pełnomocnikiem. Jednocześnie poprosiła o umożliwienie spotkania z pełnomocnikiem w najbliższy poniedziałek (8 lipca 2013 r.). W tym spotkaniu uczestniczyła oraz udzieliła radcy prawnemu pełnomocnictwa do jej reprezentowania. W podsumowaniu pełnomocnik zarzucił, że powyższych okoliczności organ nie wziął pod uwagę.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W przedmiotowej sprawie – zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika skarżącej, odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia przez nią odwołania od decyzji organu I instancji, stwierdzając, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Wobec powyższego podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z analizy akt sprawy wynika, że organ nie miał podstaw do stwierdzenia, iż pełnomocnik wskazał jako datę ustania przyczyny uniemożliwiającej stronie wniesienie odwołania – dzień 5 lipca 2013 r.
Trafnie pełnomocnik zarzucił, że tę okoliczność organ przyjął dowolnie i w oparciu o własne stwierdzenia, które nie są poparte żadnymi dowodami. - Przede wszystkim bowiem analiza treści wniosku o przywrócenie terminu, nie potwierdza stwierdzeń organu w tym zakresie. Bez wątpienia – jak podkreślił organ w zaskarżonym postanowieniu - we wniosku pełnomocnik podniósł, iż "w dniu 5 lipca 2013 r. (...) wnioskodawczyni zwróciła się do jego kancelarii o dokonanie analizy skierowanej do niej decyzji oraz o wskazanie przysługujących jej uprawnień". Z tego jednak nie wynika, że w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu.
Z uwagi na treść zapisów w dokumentacji medycznej zawartej w aktach – szczególnie wnikliwie należy zatem rozważyć twierdzenie pełnomocnika, że strona nie mogła w dniu 5 lipca 2013 r. – jak to podkreślił - z przyczyn uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu, które organ uznał za wystarczające dla uprawdopodobnienia braku zawinienia w uchybieniu terminu - dokonać jakiejkolwiek czynności, w tym złożyć wniosku o przywrócenie terminu. Jak dodał w skardze - w dniu 5 lipca 2013 r. strona nawiązała z nim tylko kontakt telefoniczny. Podkreślił, że rozmowa ta została przeprowadzona w późnych godzinach popołudniowych, w czasie gdy skarżąca wracała z kolejnej wyczerpującej wizyty w poradni [...]. Z uwagi na zakończenie w tym dniu, kolejnego etapu leczenia w tej poradni, nie była w stanie przyjechać do kancelarii w celu przekazania dokumentów i wyjaśnienia stanu sprawy. Poprosiła wówczas o umożliwienie spotkania z pełnomocnikiem w najbliższy poniedziałek (8 lipca 2013 r.) i w tej dacie udzieliła radcy prawnemu pełnomocnictwa do jej reprezentowania.
Podkreślenia wymagało, że powyższe okoliczności – zgodnie z treścią skargi, chociaż w zwięzły sposób - zostały przez pełnomocnika przedstawione już we wniosku o przywrócenie terminu (druga strona, ostatni akapit).
Jednakże organ nie przeprowadził żadnej analizy w tym zakresie, a pomimo to stwierdził, że sam pełnomocnik wskazał jako datę ustania przyczyny uniemożliwiającej stronie wniesienie odwołania – dzień 5 lipca 2013 r.
Pominięcie przez organ powyższej czynności, a przez to ustaleń co do kwestii mających podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu, stanowiło naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, przede wszystkim art. 7 i art. 77 K.p.a. – wobec niewyjaśnienia okoliczności sprawy oraz cytowanego wyżej art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W wyniku przeprowadzenia kontroli w wyżej wskazanym zakresie, stwierdzić zatem należało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc wystąpiły podstawy do jego uchylenia.
Wobec tego – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań.