Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie najmu lokalu mieszkalnego.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie uzupełniając braki wniosku, skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, w którym określił, że domaga się zarówno zwolnienia od kosztów sądowych, jak i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata z urzędu.
Pismem z dnia [...] r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącej adwokata J. F., który zgłosił się do sprawy i uczestniczył w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem.
Na rozprawie, która odbyła się w dniu w dniu 31 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, iż w całości popiera żądania i wnioski skarżącego oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa oświadczając, iż nie zostały one pokryte w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r., oddalił skargę J.B. nie orzekając o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy postanowienie Urzędu Patentowego wynoszą 240 zł.
Mając powyższe uregulowania na uwadze Sąd, biorąc również pod uwagę niezbędny nakład pracy oraz charakter sprawy, przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w stawce minimalnej w kwocie 240 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie wyżej przywołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.