Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 lipca 2014 r. Nr [...] I Zastępca Prezydenta Miasta S. poinformował J.K., że nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska w sprawie najmu lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w S., który został przejęty przez zarządcę i zaewidencjonowany jako pustostan. Nadto w piśmie tym wskazano J.K., że wielokrotnie i wyczerpująco był informowany na temat procedury najmu lokali mieszkalnych w Gminie S. oraz poinformowano go o treści uchwały Rady Miejskiej Nr 504/XXXI/2012 z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zasad oraz kryteriów wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta S. kolejnego wniosku o najem mieszkania komunalnego. Jednocześnie wskazano na wysłanie kolejnego wniosku o najem mieszkania komunalnego i konieczności jego złożenia z kompletem dokumentów.
W piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., a oznaczonym jako "zażalenie" na decyzje J.K. podniósł, że lokal mieszkalny położony przy ul. [...] otrzymał w 2003 r., jako lokal socjalny, a tytuł prawny do tego lokalu wygasł 30 stycznia 2013 r. Wyraził chęć dalszego korzystania z tego lokalu po opuszczeniu zakładu karnego oraz spłaty zadłużenia w ratach. Wnioskował o przywrócenie stanu poprzedniego poprzez możliwość zamieszkiwania w tym lokalu, którego nie opuścił dobrowolnie. Podał, że nie został poinformowany o dacie przetransportowania jego rzeczy do magazynu. Akcentował, że Zakład Karny nie jest jego miejscem zamieszkania, a jego centrum życiowym jest wymieniony wyżej lokal, w którym jest zameldowany na stałe
Zaskarżonym postanowieniem wskazane Kolegium w trybie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy podniósł, że przepisy ustawy o ochronie lokatorów (...) przesądzają o cywilnym charakterze należności związanych z lokalem mieszkalnym. Także kwestie związane z eksmisją z lokalu mieszkalnego i depozytem rzeczy usuniętych z lokalu, który powrócił do dyspozycji zarządcy nieruchomości podlegają domenie prawa cywilnego pozostawiono Tym samym w sprawienie nie miały zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, co obligowałoby organ administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej. Także poinformowanie o treści uchwały Rady Miejskiej w S. nie wymagało wydania decyzji administracyjnej oraz, że do tej czynności nie miały zastosowania przepisy k.p.a. Z tych przyczyn Kolegium przyjęło niedopuszczalność odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J.K. odniósł się zasadniczo do kwestii zachowania prawa do zajmowania lokalu mieszkalnego przy ul. [...] po odbyciu kary pozbawienia wolności i wyraził wolę spłaty zadłużenia w miarę posiadanych możliwości. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 16 kwietnia 2015 r. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wywodząc, że domaga się zbadania legalności działań podejmowanych wobec jego osoby, w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody za zawarcie z nim umowy najmu wymienionego mieszkania, a także odmowy zmiany stanowiska w tym przedmiocie, oraz w zakresie w jakim nie wyrażono zgody na rozłożenie na raty spłaty zadłużenia z tytułu najmu ww. lokalu, przy czym sądowa kontrola winna dotyczyć również czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a.
Organ odwoławczy postulował oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa, a tylko pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych – tekst jednolity Dz. U.z 2014 r., poz. 1647).
Wobec treści pisma procesowego skarżącego z dnia 16 kwietnia 2015 r. należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania, a nie jakieś czynności z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ogólnikowo powoływane w tym piśmie.
Otóż zaskarżone postanowienie rozstrzyga o środku odwoławczym wniesionym przez skarżącego od pisma informującego o braku podstaw do zmiany stanowiska w sprawie najmu lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w S., który został przejęty przez zarządcę i zaewidencjonowany jako pustostan. Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, gdyż pismo to nie jest decyzją administracyjną, natomiast odwołanie jest środkiem prawnym przysługującym wyłącznie od decyzji - art. 127 § 1 k.p.a.
Ponadto sprawy najmu lokali mieszkalnych, tworzących mieszkaniowy zasób gminy, nie należą do kategorii spraw administracyjnych i nie ma do nich zastosowania procedura administracyjna. Przedmiotowe sprawy zostały uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 150).Są to sprawy o charakterze cywilnym i dlatego brak jest podstaw prawnych do ich rozpoznawania w drodze decyzji administracyjnej.
Problematyka objęta pismem z dnia 11 lipca 2013 r. ma zatem charakter cywilnoprawny i nie ma do niej zastosowania procedura administracyjna. Relacje pomiędzy dysponentem lokalu, a osobą która występuje o zawarcie z nią umowy najmu tego lokalu ma wszelkie cechy stosunku cywilnoprawnego. W związku z tym oświadczenie woli o zawarciu umowy najmu, bądź odmowy jej zawarcia, jako wyraz autonomii woli stron stosunków prawa cywilnego, należy do sfery stosunków cywilnoprawnych.
Jednocześnie należy stwierdzić, że nie zmienia charakteru cywilnoprawnego umów najmu zawieranych w ramach mieszkaniowego zasobu gminnego również fakt, że szczegółowe kwestie dotyczące przesłanek zawierania tych umów, kryteria jakimi należy się kierować przy wyborze najemcy, przesłanki zawierania ponownej umowy najmu i inne kwestie dotyczące treści umów zawierają uchwały rad gmin w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy tj. akt prawa miejscowego jednostki samorządu terytorialnego wydawane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (wyrok NSA z 25 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 931/13). Kwestie te zostały także uregulowane w uchwale Rady Miejskiej w S. Nr 504/XXXI/2012 z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zasad oraz kryteriów wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta S. Poza tym trafna jest ocena Kolegium, że należności związanych z lokalem mieszkalnym, a co za tym idzie sprawy związane z udzielaniem ulg w spłacie tych należności (w tym rozłożenie na raty tych należności),mają charakter cywilny i nie ma do nich zastosowania procedura administracyjna.
W kwestii tej wypowiedział się tut. Sąd w sprawie ze skargi J.K. o sygn. akt IV SA/Gl 991/14 wskazując równocześnie, że okoliczność ta znajduje formalne potwierdzenie w uchwale Rady Miejskiej w S. z dnia 27 maja 2010 r., Nr 808/LXI/10 w sprawie zasad, sposobu i trybu umarzania lub rozkładnia na raty spłaty należności pieniężnych przypadających Gminie S. lub jej jednostkom podległym, mających charakter cywilnoprawny (...), która w § 4 stanowi, że udzielenie ulg (w tym i rozłożenie na raty należności pieniężnych) następuje przez zawarcie porozumienia (ugody), a odmowa – w formie jednostronnego oświadczenia woli. Nie było więc podstaw do podejmowania jakiegokolwiek aktu administracyjnego w omawianym zakresie
Z tych względów na mocy art. 151 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.