Uzasadnienie
T.M. wnioskiem z dnia 1 lipca 2014 r. złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że nie osiąga jakichkolwiek dochodów (pożycza na życie), nie posiada majątku i nie ma odpowiedniej wiedzy prawniczej. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie i posiada lokal o powierzchni 34,70 m2
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc się do zgłoszonego wniosku należy zaakcentować, że w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 P.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że skarżący spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń, które zawarł we wniosku, jak również z akt spraw o sygn. akt IV SA/Gl 370/12, IV SA/Gl 372/12 i IV SA/Gl 375/12 wynika bowiem, że jest on osobą bezdomną (z zamieszkiwanego lokalu został eksmitowany), długotrwale bezrobotną, nie posiada żądnego majątku ani nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu.
Wobec powyższego należało przyjąć, że T.M. wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.