Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...]Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. odmówił S.I. udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego. W uzasadnieniu stwierdzono, że przedmiotowa decyzja została wydana po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] sierpnia 2005 r. i dotyczy udzielenia pomocy na wnioski złożone w dniach [...] stycznia 2005 r., [...] lutego 2005 r., [...] marca 2005 r., [...] maja 2005 r. oraz [...] czerwca 2005 r. Wskazano daty sześciu wizyt pracownika socjalnego celem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w mieszkaniu skarżącego i podkreślono, że na skutek nieobecności wnioskodawcy wywiady nie zostały przeprowadzone. Przytoczono treść art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.), zgodnie z którym decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia wydaje się po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, a wywiad przeprowadza się w miejscu zamieszkania osoby lub rodziny albo w miejscu ich pobytu.
Napisano, że pracownik socjalny uzgadniał z wnioskodawcą terminy przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego i oceniono, że zachowanie S.I. świadczy o braku jego współdziałania z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej. Decyzja została opatrzona stosownym pouczeniem i doręczona wnioskodawcy [...] sierpnia 2005 r.
W dniu [...] sierpnia 2005 r. wnioskodawca złożył odwołanie od decyzji organu I instancji. Stwierdził, że decyzja została wydana w odpowiedzi na 5 wniosków o przyznanie pomocy i uznał, że każdy wniosek powinien być rozpoznany osobną decyzją. Wskazał, że decyzje zostały wydane po długim okresie oczekiwania. Zarzucił, że pracownik socjalny chcąc przeprowadzić wywiad środowiskowy powinien o tym powiadomić co najmniej z siedmiodniowym wyprzedzeniem, ale tego nie uczyniono, a wizyty miały miejsce kiedy wnioskodawca był w pracy lub miał konsultacje lekarskie, na przykład w P. Napisał, że wielokrotnie przychodził do Ośrodka Pomocy celem umówienia się na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, ale pracownikowi socjalnemu nie pasowały terminy. Podkreślił, że jest osobą niepełnosprawną i długotrwale chorującą, wobec czego zasiłek jest mu niezbędnie potrzebny.
Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu napisano, że rozstrzygnięcie organu I instancji doręczono odwołującemu się w dniu [...] sierpnia 2005 r. a odwołanie zostało nadane za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w Z. w dniu [...] sierpnia 2005 r. Przytoczono treść art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie podkreślając jednocześnie, że fakt uchybienia przez skarżącego temu terminowi nie budzi żadnych wątpliwości. Wskazano na przepis art. 134 wymienionej ustawy, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie zostało doręczone stronie pocztą dnia [...] października 2005 r. [data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru].
Pismem z dnia [...] listopada 2005 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze napisał, że SKO nie uznało daty wrzucenia listu z odwołaniem do skrzynki pocztowej - dnia [...] sierpnia 2005 r. - a uznało datę stempla pocztowego, czyli [...] sierpnia 2005 r. Wskazał, że poczta w miejscu zamieszkania jest czynna bardzo krótko i po powrocie skarżącego z pracy jest już nieczynna, a skrzynki pocztowe są opróżniane raz dziennie oraz, że wniósł do SKO o przywrócenie terminu na złożenie odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
W swoim postanowieniu organ odwoławczy prawidłowo przywołał przepis art. 129 §2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa). Zgodnie z tym przepisem odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania. W omawianej sprawie takie przepisy szczególne nie występują.
Zachowanie ustawowego terminu do wniesienia odwołania jest warunkiem skuteczności tej czynności procesowej. Przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja organu I instancji nie ulega bowiem – co do zasady - wykonaniu, a wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 130 §1 i §2 kpa). Strona może się bronić przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu składając prośbę o przywrócenie terminu (art. 58 w związku z art. 140 kpa). Uchybiony termin należy przywrócić na prośbę strony, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez winy strony, a samą prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W takiej sytuacji wraz z prośbą należy wnieść odwołanie (art. 58 §1 i §2 kpa).
Decyzja organu I instancji została doręczona stronie [...] sierpnia 2005 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania należy liczyć, zgodnie z art. 57 §1 kpa od następnego dnia, po dniu doręczenia wnioskodawcy decyzji organu I instancji, czyli od [...] sierpnia 2005 r. W związku z tym ostatnim dniem do złożenia odwołania w terminie był piątek, [...] sierpnia 2005 r. Ustawodawca w art. 57 § 5 kpa wskazał, że termin uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem pismo zostanie nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało słusznie, że odwołanie zostało złożone z naruszeniem terminu do jego wniesienia.
Złożone z naruszeniem terminu odwołanie nie zawierało wniosku o jego przywrócenie, a okoliczność mająca uzasadnić uchybienie terminu (wrzucenie listu do skrzynki po godzinach pracy poczty w ostatnim dniu terminu) podniesione została dopiero na etapie postępowania przed sądem administracyjnym. Sąd podkreśla, że jednym z warunków przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku swojej winy przez osobę zainteresowaną tym przywróceniem, co wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ E. Makosz-Frymus
A.T