Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 29 lutego 2008r. wydał wyrok sygn. akt I OSK 799/07, w którym oddalono skargę kasacyjną S.I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2006r. w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Radca prawny M.M. będąc pełnomocnikiem Skarżącego ustanowionym na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2006r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, wraz ze skargą kasacyjną wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Powyższy wniosek ponowiony został w piśmie z dnia 26 kwietnia 2008r. (data stempla pocztowego).
Zauważyć należy jednak, iż oba złożone w sprawie wnioski o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego złożone przez wyznaczonego w sprawie radcę prawnego nie zawierają oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co w oczywisty sposób narusza dyspozycję §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Oświadczenie o jakim mowa wyżej jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia każdego wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa). Powyższe oznacza, iż wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego złożony przez radcę prawnego M.M. należy uznać za nieuzasadniony (por. post. SN z 14 października 1998r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie 258 §1 i §2 pkt 8 ppsa, postanowiono jak w sentencji.
/-/D. Mataczyński mb