Uzasadnienie
M.R. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności podnieść trzeba, że podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji stanowi przepis art. 98a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 518 – dalej u.g.n.), zamieszczony w dziale III ustawy. W myśl art. 9 u.g.n. w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Jak wynika z akt sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w oparciu o przepis art. 9 u.g.n., wstrzymało wykonanie zaskarżonej decyzji z urzędu. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania zawarty w skardze czyni postępowanie przed sądem administracyjnym w tej sprawie bezprzedmiotowym. Wykonanie zaskarżonej decyzji zostało bowiem wstrzymane i nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Przy czym wskazać należy, iż bezprzedmiotowość wniosku złożonego w niniejszej sprawie przez skarżącą skutkuje jego oddaleniem, a nie umorzeniem postępowania, albowiem prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawę do umorzenia postępowania wskazuje w ściśle określonych przepisach (art. 118 § 2, art. 130 § 1, art. 161 § 1 i 2, art. 189, art. 282 § 2), wśród których nie ma odwołania do art. 61 tej ustawy. Wskazane w ustawie wypadki odnoszą się nadto do całkowitego umorzenia postępowania sądowego, podczas gdy postępowanie o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym (tak też Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek w komentarzu do art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawartym w Bazie Orzecznictwa LEX 2011).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.