Uzasadnienie
A. W. i W. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie SKO, opisane w rubrum. Przesyłając skargę Sądowi organ administracji napisał, że uwzględnił skargę w całości, w ten sposób, że postanowieniem z [...] listopada 2016 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta [...] z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącej, w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej. Organ załączył postanowienie wydane w trybie autokontroli. Skarga na to postanowienie została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 kwietnia 2017 r. w sprawie IV SA/Po 53/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 424, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06).
Celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (zob. postanowienie NSA z 25.10.2011 r. II GSK 2108/11 LEX nr 984626).
Jak wynika z akt sprawy, organ w trybie autokontroli, w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania skargi (tj. [...] listopada 2016 r.) wydał w dniu [...] listopada 2016 r. postanowienie, którym wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Organ wyższego stopnia, wydając postanowienie w trybie autokontroli ocenił między innymi, że utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji nastąpiło w wyniku błędnej oceny dowodów.
Sąd zaznacza, że postanowienie wydane w trybie autokontroli zostało zaskarżone do WSA w Poznaniu, co skutkowało zawieszeniem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Prawomocnym postanowieniem z 06 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 53/17 WSA w Poznaniu odrzucił skargę J. W. Z chwilą uprawomocnienia się ww. postanowienia, odpadła przesłanka zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie IV SA/Po 164/17 i Sąd podjął zawieszone postępowanie.
W rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 p.p.s.a., przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, i tym samym skarga stała się bezprzedmiotowa.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.
Sąd orzekł jak w punkcie trzecim sentencji postanowienia z uwagi na art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Sąd zasądził od SKO zwrot kosztów postępowania, w kwocie 497 zł na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., a także w związku z § 14 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804), jak w punkcie czwartym sentencji postanowienia. Sąd miał tu na uwadze złożony w skardze wniosek o zasądzenie na rzecz kosztów zastępstwa procesowego skarżącej.