Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 10 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1069/13, odrzucił skargę R. R. i B. P. (dalej łącznie jako: "Skarżący") o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
Pismem procesowym z 07 stycznia 2014 r. zatytułowanym "Wniosek o ponowne zbadanie sprawy sygn. akt IV SA/Po 1069/13 z powodu braku substratu zaskarżenia", niezawodowy pełnomocnik Skarżących, B. R., wywiodła skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu. Skarga kasacyjna została wniesiona w postaci dokumentu elektronicznego, pocztą e-mail.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wymogów formalnych określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W myśl zaś art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż pismo z 07 stycznia 2014 r. uznać należy za skargę kasacyjną, a to z uwagi na zawarte w nim żądanie "ponownego zbadania sprawy". Sądowi wiadomym jest z urzędu (z akt innych spraw zawisłych przed tut. Sądem), że B. R. nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 ani § 2 p.p.s.a. Zatem należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga kasacyjna, pomimo ustawowego wymogu jej sporządzenia przez osobę wymienioną w art. 175 p.p.s.a., została sporządzona osobiście przez niezawodowego pełnomocnika Skarżących, co w świetle cytowanych przepisów prawa jest niedopuszczalne.
Ubocznie Sąd zauważa, że przedmiotowa skarga kasacyjna nie zawiera również wymaganego własnoręcznego podpisu – a to w związku ze sposobem jej wniesienia (pocztą elektroniczną). Sąd odstąpił jednak od wzywania pełnomocnika Skarżących do uzupełnienia tego braku formalnego, gdyż i tak jego ewentualne uzupełnienie pozostałoby bez wpływu na wynik sprawy, a jedynie zbędnie wydłużałoby całe postępowanie.
Skarga kasacyjna nie sporządzona przez osobę uprawnioną w myśl art. 175 p.p.s.a. podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako "z innych przyczyn niedopuszczalna".
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., był zobligowany tak sporządzoną skargę kasacyjną odrzucić – o czym orzekł w sentencji niniejszego postanowienia.
MZ