Uzasadnienie
Sygn. akt IV SA/Po [...]
Stowarzyszenie S. W. w W. wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W skardze Stowarzyszenie złożyło również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2017r. odmówiono wnioskodawcy przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Na skutek sprzeciwu skarżącego Stowarzyszenia, postanowieniem z dnia 30 maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zmienił zaskarżone postanowienie referendarza sądowego i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego.
Prowadząc dalej postępowanie doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Mając na uwadze zgłoszony w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego wniosek o ustanowienie pełnomocnika, Stowarzyszeniu przesłano również formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W powyższym stanie sprawy skarżące Stowarzyszenie złożyło kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (bez podania jego zakresu) i ustanowienia radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2017r. referendarz sądowy rozstrzygając powyższy wniosek odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy stwierdzając, że działania skarżącego Stowarzyszenia nadal nie pozwalają na kompleksową ocenę jego sytuacji majątkowej.
W ustawowo przewidzianym terminie skarżące stowarzyszenie złożyło sprzeciw od powyższego postanowienia, który rozpoznany został postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2017r., w którym Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Stowarzyszenie S. W. w W. wniosło zażalenie na powyższe postanowienie domagając się m.in. uchylenia zaskarżonego postanowienia Sądu oraz poprzedzającego je postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważyło, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 – dalej P.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie, o którym mowa w art. 260 § 1 P.p.s.a. nie zostało wymienione w żadnym z punktów art. 194 § 1 P.p.s.a., ponadto ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie bowiem do art. 260 § 2 P.p.s.a., Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana.
Mając na uwadze powyższe regulacje oraz zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego należy stwierdzić, że w obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje.
Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.