Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. G. N. i K. N., zastępowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w rubrum nin. postanowienia. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] odmawiającą ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia – budowa [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek pełnomocnik napisał, że organ II instancji w niewielkim stopniu zwrócił uwagę na pominięcie przez organ I instancji bardzo wielu istotnych okoliczności sprawy, co może skutkować wydaniem przez organ I instancji decyzji w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał, bez próby ponownej, pogłębionej analizy sprawy. Burmistrz, nie czekając na upływ terminu do zaskarżenia decyzji do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wyznaczył siedmiodniowy termin na zapoznanie się z materiałem dowodowym i ewentualne wnioski w tym zakresie. Właśnie nadzwyczajny pośpiech organu I instancji jak i przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie, uzasadnia wystąpienie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest bezzasadny.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Analiza art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania aktu ma jego charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W tym kontekście przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja (uchylająca decyzję organu I instancji) nie mieści się w katalogu aktów nadających się do "wykonania" – nie sposób "wstrzymać wykonania" decyzji uchylającej wcześniejsze rozstrzygnięcie. Można się domyślać, że wolą strony skarżącej jest faktyczne zablokowanie toczącego się postępowania administracyjnego. W związku z tym sąd wskazuje, że charakter zaskarżonej decyzji wyklucza zaistnienie którejkolwiek z ww. przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Także z tego powodu wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. zależy od wystąpienia potencjalnego zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że strona skarżąca obowiązana jest wskazać okoliczności uzasadniające przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może takie następstwa spowodować. Sam zarzut, a nawet ewentualne prawdopodobieństwo wadliwości zaskarżonej decyzji, nie stanowią jeszcze dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania takiego aktu. Jeżeli zaś którakolwiek ze stron postępowania administracyjnego, toczącego się w wyniku uchylenia decyzji Burmistrza, nie będzie zadowolona z ponownie wydanej decyzji w sprawie, może kwestionować decyzję, składając odwołanie do organu wyższego stopnia, na zasadach ogólnych.
Z tych przyczyn sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.