Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję organu I instancji i uznało za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze w łącznej kwocie [...]zł, wypłacone A. S. w okresie od kwietnia 2016 r. do września 2017 r. Zaskarżoną decyzją nakazano A. S. zwrot kwoty [...]zł łącznie z odsetkami.
Na decyzję Kolegium A. S. wniósł skargę do sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący wyjaśnił, że egzekucja tej decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy może zagrozić egzystencji jego rodziny. Skarżący wyjaśnił i udokumentował, że uzyskuje miesięczny dochód w kwocie [...]zł i aktualnie nie ma możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia. Wskazano, że Skarżący ma troje dzieci, a na dwoje z nich otrzymuje świadczenie wychowawcze, przy czym jak podkreślono, kwotę [...]zł miesięcznie pochłania kredyt, który rodzina Skarżącego zaciągnęła na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, [...] zł miesięcznie – Skarżący uiszcza w ramach ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na syna Aleksa, [...] zł miesięcznie obejmują koszty wymienionych przez Skarżącego leków i preparatów z których musi korzystać jego chorujący na przewlekłe atopowe zapalenie skóry syn [...].
We wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Skarżący przedstawił miesięczną listę przybliżonych wydatków i wyjaśnił, że pozostała po ich pokryciu kwota [...]zł przeznaczana jest przez jego czteroosobową rodzinę na żywność, ubrania, środki czystości oraz leki. Skarżący podkreślił, że te podstawowe potrzeby jego rodziny są zaspokajane właśnie ze świadczeń wychowawczych otrzymywanych z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm. – dalej ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny zasadności złożonego wniosku należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Podkreślenia wymaga również, że warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnione.
Należy zauważyć, iż w art. 61 § 3 ppsa chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiona z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Przy czym, w obu przypadkach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I GZ 1/06 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Baza NSA).
W ocenie Sądu Skarżący wykazał, że w rozpoznawanej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, poprzez zagrożenie dla bieżącej egzystencji jego rodziny. Nie ulega wątpliwości, że sama tylko ustalona przez Kolegium kwota nienależnie pobranego świadczenia (nie wliczając odsetek) kilkukrotnie przewyższa miesięczny dochód rodziny Skarżącego, który – jak podnosi - aktualnie nie ma możliwości dodatkowego zarobkowania, a obiektywnie istniejące zobowiązania finansowego rodziny Skarżącego powodują, że na wyżywienie i bieżące miesięczne koszty utrzymania czteroosobowej rodziny pozostaje niewiele ponad 1000 zł, przy czym podkreślono, że kwota ta obejmuje wydatki na żywność, urania, środki czystości i dodatkowe lekarstwa dla dzieci (ur. w 2014 r. s. [...] oraz młodszego od niego s. [...]).
Skarżący wyjaśnił, że natychmiastowe i nieoczekiwane wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości spłaty kredytu zaciągniętego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Podkreślić należy, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób precyzyjny opisano aktualną sytuację rodziny Skarżącego, i konsekwencje natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji oraz wykazano, że natychmiastowa egzekucja ustalonej zaskarżoną decyzją kwoty świadczenia może pociągnąć za sobą koszty nie tylko w wymiarze ekonomicznym (ponieważ nie ulega wątpliwości Sądu, że świadczenie pieniężne z natury rzeczy ma charakter odwracalny), ale przede wszystkim ogólnoludzkim, bowiem jak wykazano może zachwiać możliwością zaspokojenia podstawowych bieżących potrzeb tej rodziny, w szczególności w zakresie pokrycia kosztów leczenia małych dzieci Skarżącego i spłatę kredytu zaciągniętego na zaspokojenie najbardziej fundamentalnych potrzeb tej rodziny, tj. mieszkaniowych.
Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Stosownie do art. 61 § 5 ppsa postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym.