Uzasadnienie
25 kwietnia 2008 r. A. K. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] utrzymującą w mocy nakaz Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy Oddział w K. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] zobowiązujący do usunięcia spod napowietrznej linii energoelektrycznej powyżej 35 kV, składowanego na wygrodzonej działce drewna. W związku z nałożonym na skarżącego obowiązkiem, zastosowano również wobec jego osoby grzywnę w celu przymuszenia.
Pismem z dnia 20 listopada 2008 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu 24 listopada 2008 r., Skarżący wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania. A. K. nie chcąc się narażać na negatywne konsekwencje związane z niewykonaniem nałożonego na niego nakazu, usunął drewno w sposób określony przez organ I instancji. Skarżący poinformował organ o wykonaniu nałożonego na niego obowiązku i złożył wniosek o zwrot grzywny (art. 126 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Dz. U. z 2005 r. nr 229 poz. 1954 ze zm). Dnia 19 września 2008 r. postanowieniem organ zwrócił skarżącemu uiszczoną grzywnę.
Z powyższych względów skarżący wniósł o umorzenie postępowania przed sądem jako bezprzedmiotowe.
Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Uznając, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a postępowanie w wyżej opisanej sprawie stało się faktycznie bezprzedmiotowe na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 oraz 161 § 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm) orzeczono jak w postanowieniu.
/-/ I. Kucznerowicz