Uzasadnienie
Wójt Gminy G. decyzją z [...].12.2019 r. nr [...] na wniosek P. S. z dnia [...] listopada 2016 r ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wolnostojącym na działce o nr ewid. [...], obręb D., gmina G..
Odwołanie od powyższej decyzji pismem z [...].01.2020 r. (wysłanym w dniu [...].01.2020 r.) wniósł M. S. zarzucając naruszenie przepisów:
- 1. art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5, ust. 5, 6 i 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
- 2. § 4 ust. 1, § 5 ust. 2 w związku z § 3 ust. 1, § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego dalej rozporządzeniem,
- 3. art. 7, 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej k.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...].08.2002 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ wskazał, że zaskarżona decyzja organu I instancji wraz z pouczeniem o możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowej decyzji została doręczona na adres: M. S., D. [...], [...] G.. Przesyłkę odebrano dnia [...] stycznia 2020 r. W terminie 14 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji przysługiwało stronie prawo złożenia odwołania. Odwołanie wniesiono bezpośrednio do Urzędu Gminy (pismo Urzędu Gminy, otrzymane przez Kolegium dnia [...] sierpnia 2020 r.) dopiero dnia [...] stycznia 2020r., a zatem po upływie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania.
Organ wskazał, że przywrócenie terminu mogłoby nastąpić, gdyby uchybienie nastąpiło wskutek przyczyn niezależnych od strony i gdyby został złożony wniosek o przywrócenie terminu w trybie art. 58 § 1 k.p.a., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Dlatego też organ odwoławczy ograniczył się do stwierdzenia w drodze postanowienia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w sprawie według norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisu art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że odwołanie w sprawie od decyzji organu I instancji nastąpiło po upływie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu skargi zarzucono, że w przedmiotowej sprawie odwołanie zostało nadane w dniu [...] stycznia 2020 roku w placówce pocztowej. Pismo zostało odebrane w organie I instancji w dniu [...] stycznia 2020 roku. Zgodnie z cytowanym poniżej przepisem termin do złożenia odwołania został zachowany, ponieważ pismo zostało złożone w terminie w placówce pocztowej, co w całości uzasadnia niniejszą skargę.
Jako dowód załączono potwierdzenie nadania pisma w placówce pocztowej w dniu [...] stycznia 2020 roku.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazano, iż decyzja organu I instancji wraz z pouczeniem o możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowej decyzji została doręczona na adres: Pan M. S., D. [...], [...] G.. Przesyłkę odebrano dnia [...] stycznia 2020 r. W terminie 14 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji przysługiwało stronie prawo złożenia odwołania. Odwołanie wbrew twierdzeniom skarżącego wniesiono bezpośrednio do Urzędu Gminy, co wynikało wprost z pisma Urzędu Gminy, otrzymanego przez Kolegium dnia [...] sierpnia 2020 r. dopiero dnia [...] stycznia 2020r., a zatem po upływie 14- dniowego terminu do wniesienia odwołania. Kierownik Referatu Gospodarki i Rozwoju Urzędu Gminy G. - R. B. wprost wskazał w piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r., że odwołanie od decyzji "zostało złożone osobiście przez skarżących w siedzibie urzędu". Stąd Kolegium przyjęło, iż odwołanie wpłynęło po upływie terminu do jego wniesienia.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...].12.2020 r. podniósł, że oprócz skargi złożonej osobiście przez skarżącego do Urzędu Gminu pełnomocnik skarżącego nadał w dniu [...].01.2020 r. odwołanie podpisane przez pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2).
Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 t.j., dalej: k.p.a.) organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Zgodnie z art. 57 § 5 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
- 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;
- 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
- 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym;
- 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej;
- 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku;
- 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.
W myśl art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a., co wynika wprost z treści przepisu. W związku z tym, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Przekroczenie terminu ustawowego nawet o jeden dzień obliguje do uznania, że dokonana przez skarżących czynność jest bezskuteczna, a organ ma obowiązek - stosownie do art. 134 k.p.a., wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w G. z dnia [...] stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd [...], LEX nr 29004).
Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji wraz z pouczeniem o możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowej decyzji została doręczona na adres: M. S., D. [...], [...] G..
Decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu [...].01.2020 r. i wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...].01.2020 r. Odwołanie zostało wniesione bezpośrednio do urzędu w dniu [...].01.2020 r., czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia określonego w art. 129 § 2 k.p.a.
Niemniej wraz ze skargą pełnomocnik skarżącego wskazał, że odwołanie zostało wniesione przez niego w dniu [...] stycznia 2020 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej. W załączniku do skargi przesłał potwierdzenie nadania z dnia [...].01.2020 r.
W tych okolicznościach Sąd wskazuje, że jeśli skarżący osobiście wniósł odwołanie po terminie, to nie ma to wpływu na uchybienie terminu jeżeli pełnomocnik skarżącego wniósł odwołanie w terminie za pośrednictwem poczty.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie wymaga szczegółowego wyjaśnienia, ponieważ organ I instancji wskazał w trakcie postępowania administracyjnego, że odwołanie zostało złożone osobiście. Do akt sprawy nie dołączono koperty, w której rzekomo pełnomocnik wysłał odwołanie. Kolegium zwracało się dwukrotnie do organu I instancji o przesłanie takiej koperty, na co organ I instancji wskazał, że odwołanie wniesiono osobiście w urzędzie.
Biorąc pod uwagę zawartość akt sprawy należy wskazać, że stan faktyczny sprawy nie został dostatecznie wyjaśniony, czym organ naruszył art. 7 k.p.a.
Pełnomocnik skarżącego przedstawił potwierdzenie nadania pisma, które zostało skierowane do Wójta Gminy G.. Wynika z niego, że w dniu [...] stycznia 2020 r. wysłał za pośrednictwem Poczty Polskiej do organu I instancji korespondencję. Twierdzi, że znajdowały się tam [...] odwołania (m.in. w sprawie [...]). Organ nie odniósł się do tej kwestii w odpowiedzi na skargę, a także na etapie postępowania sądowoadministracyjnego po przesłaniu pism procesowych skarżącego i to pomimo tego, że znał treść zarzutu skargi i otrzymał załączniki do niej.
Sąd wezwał Wójta Gminy G. do niezwłocznego przekazania koperty korespondencji kierowanej przez Kancelarię Adwokacką A. G. do Wójta Gminy G., wysłanej w dniu [...].01.2020 r. o numerze przesyłki [...], odebranej przez organ w dniu [...].01.2020 r. wraz ze wskazaniem zawartości koperty. Organ I instancji nie odniósł się do istoty tego wezwania, wskazując jedynie, że przekazał organowi odwoławczemu całość akt sprawy.
W związku z powyższym doszło do naruszenia przepisów postępowania, tj. art.7, 77 §1 i art.80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Dlatego Sąd postanowił uchylić zaskarżone postanowienie organu II instancji i zobowiązać go do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, poprzez ustalenie gdzie znajduje się korespondencja wysłana przez Kancelarię Adwokacką A. G. do Wójta Gminy G. w dniu [...].01.2020 r., o numerze przesyłki [...], odebrana przez organ w dniu [...].01.2020 r. i co ona zawiera.
Bezsporne jest, że taka korespondencja powinna istnieć i jest to kluczowe dla oceny w niniejszej sprawie terminowości wniesienia odwołania przez skarżącego.
Z uwagi na to, że organ odwoławczy podjął już nieskuteczną próbę wyjaśnienia kwestii przedmiotowej przesyłki, w ocenie Sądu organ II instancji powinien zlecić organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie zgodnie z art. 136 § 1 k.p.a.
Sąd podkreśla, że istnienie ww. przesyłki zostało udowodnione przez skarżącego, natomiast brak jest ze strony organu I instancji jakiegokolwiek racjonalnego wyjaśnienia tej kwestii i niezrozumiałe jest konsekwentne ignorowanie przez organ faktu jej istnienia.
W sytuacji ustalenia, że korespondencja została zagubiona przez organ I instancji lub w sytuacji braku wyjaśnienia przedmiotowej kwestii, organ odwoławczy poinformuje pełnomocnika skarżącego o tym fakcie i zaleci mu złożenie w związku z tym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie przywróci termin na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. Dniem ustania przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., będzie dzień doręczenia pełnomocnikowi skarżącego ww. pisma informującego go o stanie wyjaśnienia sprawy.
W związku z powyższym Sąd postanowił uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a.