Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. R. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO) z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania od zawiadomienia Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku M. P. z dnia [...] września 2010 r. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew, z uwagi na nie usunięcie jego braków formalnych (k. 4 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. R. P. wyjaśnił, że złożona skarga z dnia [...] lutego 2011 r. została wniesiona w imieniu Jego mocodawcy M. P. oraz w imieniu własnym (k. 4 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Jedną z przesłanek wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego pozostaje złożenie skargi przez uprawniony do tego w konkretnej sprawie podmiot. O legitymacji skargowej stanowi art. 50 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). W pierwszej kolejności ustawodawca przyznał prawo do złożenia skargi każdemu, kto ma w tym interes prawny. Kryterium to ma charakter materialnoprawny i wymaga ono stwierdzenia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem lub inną czynnością z zakresu administracji publicznej. Jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie sądowym, skarga może bowiem dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" podmiotu legitymowanego do jej złożenia, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi (postanowienie NSA z dnia 27.01.2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, lex nr 742360).
Konsekwencją braku interesu prawnego pozostaje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, jeżeli pochodzi ona od podmiotu, który w ogóle nie może być skarżącym (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 195). W dalszje kolejności uprawnionymi do złożenia skargi są również prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz podmiot, któremu legitymacja do złożenia skargi została przyznana w przepisach szczególnych.
W rozpoznawanej sprawie R. P. nie należy do żadnej z wyróżnionych powyżej kategorii podmiotów, którym ustawodawca przyznał legitymację do złożenia skargi. R. P. w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. wyjaśnił, że złożył skargę zarówno w imieniu własnym, jak i swojego brata M. P. Legitymację do jej złożenia posiadał jednak tylko M. P., ponieważ tylko on był stroną toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew. To M. P. złożył dnia [...] września 2010 r. wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew. Do M. P. skierowane zostało zawiadomienie Burmistrza Miasta N. z dnia [...] grudnia 2010 r. o pozostawieniu złożonego wniosku bez rozpoznania. R. P. nie był stroną powyższego postępowania. Dlatego też nie mógł on w sposób prawnie skuteczny we własnym imieniu złożyć skargi na postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2011 r. Należy jednak w tym miejscu dopowiedzieć, że przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd w dalszym ciągu pozostaje skarga M. P. na postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2011 r., którego pełnomocnikiem jest R. P. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucił skargę R. P.