Uzasadnienie
R.P. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu.
Uznając, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wydane w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt: Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.), wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie kończy postępowania, lecz ma charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (zob. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 5 czerwca 2009r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, Lex nr 504035). Ponadto postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie. Oznacza to, iż skarga na postanowienie w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (zob. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2011r. sygn. akt I OSK 1014/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl)
Mając na uwadze powyższe, uznając skargę za niedopuszczalną, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 §3 orzeczono jak w sentencji