Uzasadnienie
J.S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 stycznia 2015r. (doręczonym skarżącej w dniu 13 stycznia 2015. k. 18 akt sądowych) wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków złożonej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie radca prawny W.K. pismem z dnia 14 stycznia 2015r. poinformował, iż ze względu na zły stan zdrowia i utrudniony kontakt ze skarżącym przebywającym obecnie w szpitalu, uzyskanie szczegółowego pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądami administracyjnymi jest w tej chwili niemożliwe. Z uwagi na powyższe pełnomocnik wniósł o tymczasowe dopuszczenie do sprawy w charakterze pełnomocnika skarżącego.
Pismem z dnia 22 stycznia 2015r. (doręczonym skarżącej w dniu 27 stycznia 2015. k. 47 akt sądowych) ponownie wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków złożonej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że braki skargi nie zostały uzupełnione.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.). Stosowanie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym wynikającym z art. 46 § 1 i § 3 P.p.s.a. Do pisma procesowego należy zatem dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo musi odpowiadać wymogom wskazanym w art. 37 p.p.s.a.
Złożone w przedmiotowej sprawie pełnomocnictwo nie obejmowało swym zakresem postępowania przed sądem administracyjnym, co uzasadniało wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa spełniającego wymagania z art. 36 P.p.s.a.
Mając więc na uwadze fakt, iż pełnomocnik skarżącego pomimo dwukrotnego wezwania nie przedłożył prawidłowego pełnomocnictwa zasadnym jest odrzucenie skargi.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika złożonego w piśmie z dnia 14 stycznia 2015r. o tymczasowe dopuszczenie w charakterze pełnomocnika skarżącego, uznając go za wniosek o przedłużenie terminu stwierdzić należy, iż nie mógł zostać on uwzględniony. Termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości jego wydłużenia. Artykuł 86 p.p.s.a. przewiduje jedynie instytucję przywrócenia terminu, jednak pełnomocnik skarżącej takiego wniosku nie złożył. Sąd z uwagi na wskazane przez pełnomocnika okoliczności związane z pobytem skarżącego w szpitalu i brakiem możliwości kontaktu ze skarżącym, ponownie doręczył pełnomocnikowi wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, co jednak nie spowodowało ich uzupełnienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a.