Uzasadnienie
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, w dniu [...].2010 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik R. P. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. J. od prowadzenia sprawy. Jako powód wyłączenia wskazano twierdzenie skarżącego R. P., iż był on przez wskazanego we wniosku sędziego szykanowany w Sądzie Okręgowym w Poznaniu. W dniu [...].2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA A. J. od orzekania w niniejszej sprawie. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego adw. I. S. w dniu [...].2010 r., co dokumentuje załączone do akt zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 55).
Pismem złożonym w Biurze Podawczym tut. Sądu [...].2011 r. R. P. poinformował o cofnięciu pełnomocnictwa dla adw. I S. ze skutkiem natychmiastowym, wniósł o ustanowienie dla niego pełnomocnika w osobie radcy prawnego R. S., oraz ponowił swój wniosek o wyłączenie sędziego WSA A. J., a także oświadczył, że wnosi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z [...].2010 r. oraz o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. Przekonując o zasadności wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że o fakcie wydania postanowienia z [...]2010 r. wiedzę powziął dopiero w dniu [...].2011 r., w siedzibie Sądu. Wnioskodawca wyjaśnił, że występująca dotąd w jego imieniu adw. I. S. nie powiadomiła go o postanowieniu z [...].2010 r., nie wniosła na nie zażalenia, a także nie powiadomiła skarżącego o wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień [...].2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu bierze się pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu winien być bowiem oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
Analiza akt sprawy niniejszej sprawie wskazuje, że skarżący błędnie przyjął, iż składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest w stanie uwolnić się od - ujemnych w jego ocenie - skutków działania reprezentującego go pełnomocnika profesjonalnego. Niesporny jest fakt, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w okresie od [...].2010 r. (kiedy adwokat powziął informację o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie) do dnia [...].2011r. (kiedy R. P. odwołał pełnomocnictwo) skarżący reprezentowany był przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, adw. I. S. Następstwem ustanowienia pełnomocnika jest jego uprawnienie do działania - w imieniu i ze skutkiem - dla mocodawcy. Zgodnie natomiast z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa i doktryny ryzyko ujemnych skutków zachowania się profesjonalnego pełnomocnika ponosi mocodawca. Z powyższych zasad wynika, że wszystkie czynności profesjonalnego pełnomocnika, a także zaniechania wywołują skutki dla strony (por. postanowienie NSA z dnia 22.11.2006 r., sygn. II OZ 1273/06).
Skoro, zatem działającemu w imieniu i na rzecz skarżącego pełnomocnikowi profesjonalnemu doręczono skutecznie postanowienie z [...].2010 r., co nastąpiło [...].2010 r. i nie skorzystał on z możliwości jego zaskarżenia, to okoliczność ta nie może zostać uznana z przesłankę, która uzasadniałaby przywrócenie terminu do osobistego dokonania tej czynności przez samego skarżącego.
W świetle powyższego, w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek, koniecznych w myśl wspomnianego przepisu art. 86 p.p.s.a., by skorzystać z uregulowanej w nim instytucji. W treści tego wniosku nie wykazano, bowiem aby pełnomocnik umocowany przez wnioskodawcę do wniesienia skargi nie mógł sprostać obowiązkowi wniesienia zażalenia w ustawowym terminie. Charakter podniesionych okoliczności mających uprawdopodobnić brak winy skarżącego pozostaje jednak bez wpływu na ocenę czynności procesowej dokonanej przez ustanowionego dla niego adwokata z urzędu. Niepełnej wiedzy mocodawcy na temat przepisów postępowania nie można, bowiem zakwalifikować jako braku winy działającego w jej imieniu pełnomocnika profesjonalnego.
Mając na względzie powyższe przyjąć należało, iż okoliczności sprawy nie pozwoliły na stwierdzenie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.