Uzasadnienie
Decyzją wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia, SKO w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] wymierzającą J. S. karę pieniężną w wysokości 17.174,13 zł za zniszczenie drzewa, spowodowane niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych i wykorzystaniem sprzętu mechanicznego.
W skardze na decyzję SKO pełnomocnik skarżącego zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W związku z powyższym wskazać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności, które uzasadniają twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, s. 207). Wnioskujący musi zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie NSA z dnia 07 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżących w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd uznał, że nie może on zasługiwać na uwzględnienie. Pełnomocnik nie przedstawił bowiem żadnych okoliczności umożliwiających ocenę zaskarżonej decyzji z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia