Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. Stowarzyszenie [...] (dalej jako Stowarzyszenie) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie opisane w rubrum. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 29 września 2015 r. (k.
- 56) referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 03 listopada 2015 r. (k.
67) sąd odrzucił sprzeciw, wskazując, że sprzeciw został wniesiony po terminie. Na opisane postanowienie zostało wniesione zażalenie, w terminie, połączone z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu (k. 76).
Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2015 r. (k.
- 78) sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2015 r. (k.
- 85) sąd sprostował uzasadnienie postanowienia z dnia 03 listopada 2015 r.
Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie o sprostowaniu (k. 97). W zażaleniu został zawarty wniosek o zwolnienie Stowarzyszenia od kosztów sądowych od tego zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 07 stycznia 2016 r. (k.
99) Przewodnicząca IV Wydziału tut. Sądu wezwała stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Tym samym zarządzeniem spowodowano przesłanie stronie skarżącej urzędowego formularza PPP – w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (k. 102), w dniu 13 stycznia 2016 r. i w dniu 21 stycznia 2016 r., ale nie została odebrana przez stronę skarżącą.
Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2016 r. (k. 104) referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych od tego zażalenia, wskazując że Stowarzyszenie nie odpowiedziało na wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Odpis zarządzenia doręczono Stowarzyszeniu w dniu 29 lutego 2016 r. (k. 122). W zakreślonym terminie Stowarzyszenie wniosło sprzeciw.
Dwoma postanowieniami z dnia 23 lutego 2016 r. Sąd (1) odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 08 grudnia 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, (2) odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 08 grudnia 2015 r. o sprostowaniu uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 03 listopada 2015 r. (k. 109-111 i 114-116).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie. Jedynym argumentem sprzeciwu był brak określenia w zarządzeniu, że postępowanie w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie uwarunkowań środowiskowych dotyczy decyzji Wójta Gminy [...]. Sąd zaznacza, że referendarz sądowy WSA w Poznaniu pozostawił wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując, że Stowarzyszenie nie odpowiedziało na wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Sąd podkreśla, że Stowarzyszenie nie dołączyło do sprzeciwu wypełnionego formularza wniosku i wskazuje, że ustawodawca wykluczył możliwość przyznania prawa pomocy na wniosek złożony bez urzędowego formularza (art. 257 p.p.s.a.).
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.