Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) r. G. i M. S. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zobowiązania do usunięcia odpadów. Wraz ze skargą wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżących wskazał, że wykonanie decyzji ma nastąpić do (...) r., a więc do tego czasu Sąd nie zdąży zapewne rozpoznać skargi. Zaś wykonanie decyzji w postaci usunięcia wszelkich odpadów wywoła nieodwracalne skutki i wyrządzi skarżącym znaczną szkodę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą prawną rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej P.p.s.a.) stanowiący, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Adresatem wskazanej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazać należy, że to na skarżącym spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności, które uzasadniają twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 207).
Skarżący powinien zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie NSA z 07.04.2005 r., II OZ 201/05; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: "CBOSA").
Rozpoznając wniosek skarżących w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem nie wskazano w nim jakie nieodwracalne skutki i jaką konkretną szkodę może spowodować dla skarżących wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, które mogłyby przemawiać za wstrzymaniem wykonania tej decyzji.
Na marginesie należy dodać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.., orzekł jak sentencji postanowienia.