Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z [...] czerwca 1998r. Komendant Rejonowy Policji w K. przyznał S.G. równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 3 norm zaludnienia zgodnie z Zarządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 30 września 1997r. w sprawie wysokości szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (M.P. nr 76, poz. 708).
Komendant Powiatowy Policji w K. decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2006r., na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 91 i 97 ust. 5 ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r., nr 7, poz. 58 ze zm., dalej: ustawa o Policji), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. z 2002r., nr 100, poz. 919, dalej: rozporządzenie z 28 czerwca 2002r.) oraz § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005r. zmieniającego rozporządzenie z 28 czerwca 2002r. (Dz.U. z 2005r., nr 266, poz. 2246, dalej: rozporządzenie zmieniające), stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] stycznia 2006r. decyzji nr [...] z [...] czerwca 1998r.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2006r. rozporządzenia zmieniającego, uchylony został § 8 rozporządzenia z [...] czerwca 2002r. Zdaniem organu wykreślenie wskazanego przepisu jest równoznaczne z utratą uprawnień do przedmiotowego świadczenia pieniężnego przez emerytów i rencistów policyjnych oraz osoby uprawnione do policyjnej renty rodzinnej.
Odwołując się od powyższej decyzji skarżący wskazał, że wykreślenie § 8 z rozporządzenia z [...] czerwca 2002r. nie może powodować dla niego żadnych skutków prawnych, ponieważ uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont mieszkania wynikają z przepisu art. 29 ust. 1 ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t.j. Dz.U. z 2004r., nr 8, poz. 67 ze zm., dalej: ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym). Zdaniem skarżącego skoro nie uległy zmianie przepisy o przyznawaniu równoważnika pieniężnego funkcjonariuszom w służbie czynnej, to nie mogły się zmienić uprawnienia emerytów i rencistów.
Skarżący podał, że w dalszym ciągu spełnia warunki określone w § 1 ust. 1 rozporządzenia z [...]czerwca 2002r., stąd też nie ma podstaw do cofnięcia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont mieszkania.
Decyzją nr [...] z [...] czerwca 2006r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z [...] kwietnia 2006r. Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ wskazał, że przepis art. 29 ust. ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym nie obejmuje przedmiotu, do którego odnosi się decyzja. W ocenie organu, w związku z uchyleniem z dniem [...] stycznia 2006r. § 8 rozporządzenia z [...] czerwca 2002r., skarżącemu nie przysługuje równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący podtrzymał swoją wcześniejszą argumentację i wniósł o uchylenie decyzji nr [...] z [...]czerwca 2006r.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.
Przepis art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Wykładnia przepisów rozporządzenia zmieniającego nie daje jednak podstaw do tego, by w przedmiotowej sprawie stwierdzić ustanie stosunku prawnego.
Decyzja nr [...] z [...]czerwca 1998r. Komendanta Rejonowego Policji w K. nie stała się bezprzedmiotowa sama z siebie, tylko z uwagi na zmianę stanu prawnego. Mogłaby się stać bezprzedmiotowa wówczas, gdyby skutek taki został przez odpowiednie przepisy przewidziany.
Powołując się na ugruntowane stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać należy, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (wyrok NSA w Warszawie z 24 kwietnia 2003 r., sygn. III SA 2225/01 Biul. Skarbowy 2003/6/25).
Rozporządzenie zmieniające nie określa skutków uchylenia § 8 rozporządzenia z 2002r., wobec tego stwierdzić należy, że w chwili wydawania decyzji I i II instancji brak było przepisu prawa nakazującego wygaśnięcie decyzji, w rozumieniu art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.
W orzecznictwie Wojewódzkich Sądów Administracyjnych (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.05.2005r., sygn. akt II SA/Wa 2389/04 pub.: LEX nr 166902 i wyrok WSA w Poznaniu z 11.10.2006r. sygn. akt IV SA/Po 900/05 niepubl.) przyjęto interpretację, zgodnie z którą stwierdzenie wygaśnięcia decyzji musi nakazywać przepis prawa, czego żaden przepis rozporządzenia zmieniającego nie przewidział.
Na marginesie podnieść należy, że art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. przewiduje ponadto wygaśnięcie decyzji z uwagi na wymagania interesu społecznego lub interesu strony, to jednak organy orzekające nie wykazały w kwestionowanych decyzjach istnienia takich przesłanek.
W ocenie Sądu, zastosowanie instytucji stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej stanowiło naruszenie przepisów prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 132 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) orzeczono jak w pkt 1 wyroku.
O kosztach Sąd orzekł jak w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003r., nr 221, poz. 2193 ze zm.), natomiast na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd w punkcie 3 wyroku orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
/-/ E. Kręcichwost- Durchowska /-/ E. Makosz- Frymus /-/ M. Dybowski
AT