Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 09 października 2013 r. I. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w rubrum.
Postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 10 grudnia 2013 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 01 lipca 2014 r. umorzył postępowanie.
Pismem z dnia 08 lipca 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przyznanie kosztów niepłaconej pomocy prawnej.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t., dalej: ppsa) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2011r. nr 142 poz. 830) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa § 18 i § 19 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461 j.t.).
Stosownie do wymienionych przepisów koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W niniejszej sprawie miał zastosowanie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia, zgodnie z którym stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.