Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. P. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazane w rubrum.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazał, że po zapoznaniu się z treścią skargi postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie własne, z dnia [...] czerwca 2016 r. Do akt sprawy został załączony odpis postanowienia wydanego w trybie autokontroli. Organ w szczególności napisał, że odwołanie Skarżącej od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] zostało wniesione w terminie, i w dalszej kolejności przystąpi do rozpatrzenia odwołania. WWINB zaznaczył, że jego działanie wobec braku skutków prawnych nie dających się pogodzić z wymogami praworządności, nie stanowi rażącego naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 424, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06).
Celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (zob. postanowienie NSA z 25.10.2011 r. II GSK 2108/11 LEX nr 984626).
Jak wynika z akt sprawy, organ w trybie autokontroli, w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania skargi (tj. [...] sierpnia 2016 r.) wydał w dniu [...] sierpnia 2016 r. postanowienie, którym wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r., o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Sąd zaznacza, że organ administracji nie był w stanie wykazać daty doręczenia zawodowemu pełnomocnikowi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] postanowienia wydanego w trybie autokontroli (k. 10, 20, 32), jednak postanowienie wydane w trybie autokontroli nie zostało zaskarżone, a upływ czasu wskazuje, że termin do zaskarżenia tego postanowienia już upłynął.
W rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 p.p.s.a., przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, i tym samym skarga stała się bezprzedmiotowa.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania (pkt drugi sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez Skarżącą koszt wpisu w wysokości 100 zł.