Uzasadnienie
I.P. (dalej: "Skarżący"), zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, radcę prawnego Dorotę Żuk, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: "WWINB"), opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.
Zaskarżoną decyzją uchylono w określonych częściach, wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. (dalej: "PINB"), decyzję z (...) r., nr (...), nakazującą właścicielowi, I.P., wykonanie na działce o nr ewid. (...) na O. w miejscowości T., gm. K., robót budowlanych polegających na rozbiórce zrealizowanego na ww. działce utwardzenia w części przekraczającej dopuszczalną przez obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego powierzchnię utwardzenia terenu ((...) m²), w terminie do (...) r. Uchylono mianowicie tę decyzję PINB w części określającej podstawę prawną decyzji i w to miejsce orzeczono: "na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.)" [pkt 1 decyzji WWINB] oraz w części określającej termin wykonania decyzji i w to miejsce orzeczono: "w terminie do (...) r." [pkt 2 decyzji WWINB], a w pozostałym zakresie decyzję PINB utrzymano w mocy.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania aktów (czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny. Teoretycznie ochrona tymczasowa obejmuje wszystkie akty i czynności podlegające kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.), acz zasadniczo dotyczy tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Niewątpliwie decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego "nadaje się do wykonania" w powyższym rozumieniu, co oznacza, że także do niej odnosi się art. 61 § 3 p.p.s.a.
W związku z tym należy wskazać, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności – tj. że w danym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 11 do art. 61). Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z 07.04.2005 r., II OZ 201/05, CBOSA). Tym bardziej dotyczy to sytuacji, gdy – tak jak w niniejszej sprawie – strona reprezentowana jest przez zawodowego pełnomocnika (tu: radcę prawnego).
Przedmiotem rozpatrywanego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę utwardzenia terenu kostką brukową w części obejmującej (...) m², tj. przekraczającej dopuszczalną w świetle postanowień obowiązującego miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego powierzchnię utwardzenia terenu ((...) m²). Jednakże wniosek ten nie został w ogóle przez stronę skarżącą umotywowany, przez co Sąd nie był w stanie zbadać jego zasadności. Ubocznie wypada zauważyć, że rozbiórka utwardzonego terenu poprzez zdemontowanie kostki brukowej, co do zasady, nie rodzi niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody ani tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż, prima facie, nie wymaga skomplikowanych czynności technicznych ani nie powoduje sytuacji, która nie pozwalałby w przyszłości na utwardzenie terenu za pomocą wcześniej zdemontowanej kostki. Pełnomocnik Skarżącego nie naprowadził zaś żadnych argumentów, które pozwoliłyby na sformułowanie wniosków odmiennych.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, przy czym na mocy art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.