Uzasadnienie
W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opisaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z [...] stycznia 2017 r. o cofnięciu Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami [...].
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do strony skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne.
W związku z powyższym osoba wnioskująca musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673).
Należy również zgodzić się z poglądem, zaprezentowanym przez J.P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" (Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218), że: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy."
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że wniosek, zawarty w skardze, nie został uzasadniony. Argumenty skargi dotyczą wyłącznie decyzji wydanych w sprawie. Tymczasem to obowiązkiem wnioskującego o wstrzymanie wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że występuje przesłanka (przesłanki) określona w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Sąd zaznacza, że niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a nie oceny jej zgodności z prawem. Ocena zgodności z prawem zostanie przeprowadzona na rozprawie.
W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.